Tony Hawk’s Pro Skater 5

Tony Hawk’s Pro Skater 5
Producent

Robomodo
Disruptive Games
Fun Labs(inne języki) (wersje na PlayStation 3 i Xbox 360)

Wydawca

Activision

Seria gier

Tony Hawk’s

Silnik

Unreal Engine 3

Data wydania

PlayStation 4, Xbox One
Am.Płn.: 29 września 2015
EU: 2 października 2015
PlayStation 3, Xbox 360
Am.Płn.: 15 grudnia 2015

Gatunek

sportowa

Tryby gry

jednoosobowy, wieloosobowy

Platforma

PlayStation 3, PlayStation 4, Xbox 360, Xbox One

Strona internetowa

Tony Hawk’s Pro Skater 5 – komputerowa gra sportowa o skateboardingu z 2015 roku, opracowana wspólnie przez Robomodo i Disruptive Games i wydana przez Activision. Według Metro jest to mniej więcej dziesiąta gra z serii Tony Hawk’s wydana przez Activision. Była pierwszą nową grą z głównej serii od gry Proving Ground z 2007 roku, a od premiery gry Pro Skater 4 minęło ponad dziesięć lat.

Umowa licencyjna Activision z Tonym Hawkiem obowiązywała do końca 2015 roku. Recenzenci pisali, że gra powstała w pośpiechu. Wydano ją bez większej promocji, a w dniu premiery ukazała się łatka o rozmiarze ponad 7 GB. Krytycy ocenili grę bardzo negatywnie. Robomodo zakończyło działalność w 2016 roku.

Rozgrywka

W grze nie ma fabuły: cele poziomów nie są związane z żadną historią. Gracz zdobywa punkty, wykonując triki i łącząc je w kombinacje. Triki napełniają pasek specjalny, który pozwala wykonywać efektowniejsze triki. W porównaniu z wcześniejszymi częściami zrezygnowano z kilku elementów. Nie można już zsiadać z deski, zniknęły też triki flatland i rozgałęziające się grindy. Nowością jest ruch „slam”, przypisany do tego samego przycisku co grind. Każdy poziom ma własny power-up, na przykład skrzydła dające podwójny skok albo przemianę w olbrzyma.

W dniu premiery dostępnych było osiem poziomów. Dwa kolejne, Underground i Wild West, dodano później w łatce. Rozgrywka zaczyna się na poziomie The Berrics(inne języki). Gracze mogą też tworzyć własne skateparki i udostępniać je innym.

Postacie

W grze występuje dziesięciu zawodowych deskorolkarzy. Gościnnie pojawia się raper Lil Wayne. Raper Tyler, the Creator i Wojownicze Żółwie Ninja dołączyli do gry później, wraz z łatką.

Gra nie pozwala stworzyć własnego zawodnika. Postacie można modyfikować, zmieniając głowy, ciała i deski, ale zestaw trików każdej z nich pozostaje taki sam, jak u prawdziwego zawodowca. Niektóre elementy pozwalają wcielić się w bohaterów z innych gier, choć nie są to osobne postacie. Są to na przykład tytułowy bohater gry Octodad(inne języki), król Graham z King’s Quest, Ratchet z serii Ratchet & Clank, Sackboy(inne języki) z serii LittleBigPlanet i Sweet Tooth(inne języki) z serii Twisted Metal(inne języki). Ostatnia trójka jest dostępna tylko na konsolach PlayStation. Na konsolach Xbox można wcielić się w Cupheada i jego brata Mugmana z gry Cuphead oraz w bohatera gry Sunset Overdrive(inne języki).

Zawodowi deskorolkarze Goście

Produkcja i wydanie

Po wydaniu Tony Hawk’s Proving Ground w 2007 roku studio Neversoft zajęło się serią Guitar Hero. Robomodo opracowało dwie gry wykorzystujące urządzenia peryferyjne, Ride (2009) i Shred (2010), oraz Tony Hawk’s Pro Skater HD(inne języki) (2012). Gra Ride otrzymała negatywne recenzje, a w ostatnich dniach października 2010 roku w Stanach Zjednoczonych sprzedano trzy tysiące egzemplarzy gry Shred.

W listopadzie 2014 roku Hawk potwierdził, że powstaje konsolowa kontynuacja Pro Skater. W styczniu 2015 roku na konferencji Sony podczas targów CES powiedział, że nowa gra jest znacznie bardziej zaawansowana, niż się spodziewał, i ukaże się jeszcze w tym roku na PlayStation 4. Tytuł Tony Hawk’s Pro Skater 5 miał nawiązywać do korzeni serii. Według Hawka Robomodo konsultowało się z kilkoma dawnymi pracownikami Neversoft, żeby rozgrywka przypominała pierwsze gry z serii Pro Skater.

Umowa licencyjna Activision z Hawkiem została przedłużona do końca 2015 roku. Gra ukazała się bez większej promocji i bez egzemplarzy recenzenckich dla mediów. Recenzent Eurogamera napisał, że ślady pośpiechu widać w niej wszędzie, a Vice przytoczył spekulacje, że Activision chciało wydać ostatnią grę z serii przed końcem umowy.

W dniu premiery ukazała się łatka o rozmiarze ponad 7 GB. Kupujący zgłaszali, że przed jej zainstalowaniem można było zagrać tylko w samouczek i skorzystać z edytora parków, co według Kotaku sugerowało, że łatka zawiera większość gry. Activision odpowiedziało, że rdzeń gry jest na płycie i można w niego grać bez łatki, a łatka dodaje między innymi obsługę serwerów dedykowanych i dodatkową zawartość.

Pierwszy zwiastun gry był szeroko wyśmiewany. Około dwóch miesięcy przed premierą Robomodo zmieniło styl graficzny na bardziej szczegółowy i żywy. Szef studia Josh Tsui powiedział, że nie nazwałby go cel-shadingiem i że zmiana nie wynikała z krytyki fanów. Dodał, że potrzebował czasu, by utrzymać stałą liczbę klatek na sekundę.

Tryb wieloosobowy, który przenosi rozgrywkę w parkach do internetu, powstał, według Activision, we współpracy Robomodo i Disruptive Games. Wersje na PlayStation 3 i Xbox 360 opracowało rumuńskie studio Fun Labs(inne języki). Przed premierą zapowiadano, że nie będą miały trybu wieloosobowego.

Gra ukazała się 29 września 2015 roku na PlayStation 4 i Xbox One. Wersje na PlayStation 3 i Xbox 360 trafiły do sprzedaży 15 grudnia 2015 roku w Ameryce Północnej. Tego dnia cyfrowa wersja na Xbox 360 pojawiła się także w Wielkiej Brytanii.

Odbiór

 Odbiór gry
Recenzje
Publikacja Ocena
Destructoid 5/10
„Edge” 2/10
„Electronic Gaming Monthly” 3,5/10
Eurogamer „Avoid”
„Game Informer” 6,5/10
Game Revolution 2/5
GameSpot 3/10
GamesRadar+ 1,5/5
IGN 3,5/10
„Official Xbox Magazine” 1,5/5
Giant Bomb 1/5
Metro(inne języki) 2/10
Oceny z agregatorów
Agregator Ocena
Metacritic

Xbox One: 39/100
PS4: 32/100

Recenzje

Według agregatora Metacritic wersja na Xbox One ma ocenę 39% na podstawie 18 recenzji, a wersja na PlayStation 4 – 32% na podstawie 43 recenzji. W obu przypadkach są to opinie „ogólnie niekorzystne” (ang. generally unfavorable). W zestawieniu z maja 2016 roku gra miała czwartą najniższą średnią ocenę wśród tytułów na PlayStation 4, a w zestawieniu z listopada 2015 roku piątą najniższą wśród tytułów na Xbox One.

Krytycy zarzucali grze przede wszystkim liczne błędy techniczne i słabo zaprojektowane poziomy. Magazyn Edge nazwał grę „zniewagą dla własnej historii, dla licencjonowanych deskorolkarzy i sponsorów, dla nowoczesnego sprzętu i dla każdego, kto w nią gra”.

Marty Sliva z IGN ocenił grę na 3,5/10, pisząc, że „rzadkie chwile nostalgicznej radości toną w nadmiarze wad”. Krytykował zmieniony schemat sterowania, zwłaszcza ruch slam, który jest przypisany do tego samego przycisku co grind i zwykle psuje kombinacje. Zwracał uwagę na liczne problemy z wydajnością, w tym spadki liczby klatek na sekundę w trybie online. Poziomy uznał za zlepek elementów z klasycznych map, w którym brakuje „jakiegokolwiek uroku czy tożsamości”. Wyzwania w poziomach nazwał nudnym, uciążliwym zajęciem. Jako wadę wskazał też brak łatwego sposobu, by przerwać wyzwanie po jego załadowaniu.

Peter Brown z GameSpot dał grze 3/10. Napisał, że jest „pełna usterek technicznych i błędów projektowych, co czyni ją ogromnym krokiem wstecz dla serii”, a swoją recenzję zatytułował „Cheap skate”. Podobnie jak Sliva krytykował poziomy: uznał je za zbyt małe i brzydkie, z niewieloma pomysłowo ukrytymi elementami do kombinacji, jakie znał z wcześniejszych części. Skrytykował też ruch slam. Zwrócił uwagę, że gra próbuje łączyć się z serwerem nawet w trybie jednoosobowym, a przy problemach z połączeniem trzeba czekać na przekroczenie limitu czasu, odłączyć konsolę od internetu i spróbować ponownie. Ścieżkę dźwiękową ocenił, w przeciwieństwie do Slivy, jako „wystarczająco dobrą”.

Jeff Gerstmann(inne języki) z serwisu Giant Bomb zaczął recenzję od słów „Nie graj w tę grę”. Jego zdaniem poziomy „nie mają charakteru i sprawiają wrażenie sklecionych na szybko, jakby ktoś się spieszył”. O poziomie Rooftop napisał, że „może być najgorszym poziomem, jaki ta seria kiedykolwiek stworzyła”. Szczegółowo krytykował nowy system trików, zwłaszcza zmienione mechanizmy podwójnych i potrójnych flipów oraz brak rozgałęziających się grindów i trików flatland. Uznał też, że poziomom brakuje płynności, a ruch slam zakłóca płynność gry. Skrytykował długie ekrany ładowania przed celami. Gra dostała od niego jedną gwiazdkę na pięć. Metro oceniło ją podobnie, na 2/10, nazywając „smutnym, żałosnym końcem klasycznej serii gier” i pisząc, że „brak ambicji – i budżetu – jest boleśnie widoczny na każdym kroku”.

Znaczenie

W zestawieniu Entertainment Weekly „10 najlepszych (i 3 najgorszych!) gier 2015 roku” gra Tony Hawk’s Pro Skater 5 znalazła się na pierwszym miejscu wśród najgorszych. Polygon zaliczył grę do najgorszych w 2015 roku, pisząc, że jest „tak zepsuta, tak krzykliwa i tak ponura, że nawróceni miłośnicy Tony Hawka żałują dnia, w którym pierwszy raz zobaczyli tę markę. Czasem lepiej zostawić przeszłość w przeszłości”. GameSpot umieścił ją na liście „Worst Reviewed Games of 2015” i napisał, że „w THPS5 kryje się podstawowa gra o jeździe na deskorolce, której trudno się cieszyć, bo trzeba przeskakiwać przez niezliczone przeszkody i ignorować mnóstwo oczywistych problemów, żeby znaleźć odrobinę zabawy”. W 2016 roku, rok po premierze gry, Robomodo zakończyło działalność. W lutym 2018 roku Hawk napisał, że licencję Tony Hawk’s Pro Skater ma Activision, a on sam już z nim nie współpracuje. W 2019 roku GameRant uznał grę za jedną z najgorszych kontynuacji dekady.

Gdy w 2020 roku ukazał się Tony Hawk’s Pro Skater 1 + 2(inne języki), remaster pierwszej gry z serii i jej kontynuacji, IGN napisał, że trudno uwierzyć, by remaster i Pro Skater 5 „dzieliły choćby ślad DNA”.