Tonyrefail

Tonyrefail
Ilustracja
Centrum miasta
Państwo

 Wielka Brytania

Księstwo

 Walia

Hrabstwo

Rhondda Cynon Taf

Populacja (2021)

 

• liczba ludności

11 440

Kod pocztowy

CF39

Położenie na mapie Rhondda Cynon Taf
Mapa konturowa Rhondda Cynon Taf, na dole znajduje się punkt z opisem „Tonyrefail”
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Mapa konturowa Wielkiej Brytanii, na dole znajduje się punkt z opisem „Tonyrefail”
Położenie na mapie Walii
Mapa konturowa Walii, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Tonyrefail”
Ziemia51°35′03″N 3°25′50″W/51,584167 -3,430556

Tonyrefail – miasto w południowej Walii (Wielka Brytania), w hrabstwie Rhondda Cynon Taf, historycznie w hrabstwie Glamorgan, położone nad rzeką Ely. W 2021 roku zamieszkane było przez 11 440 osób.

Początkowo niewielka wieś, której początki sięgają drugiej połowy XVIII wieku, kiedy to powstały tu zakład włókienniczy oraz młyn zbożowy. W 1841 roku liczba mieszkańców wynosiła 85, w 1861 – 160. Znaczny rozwój miejscowości miał miejsce w drugiej połowie XIX wieku, kiedy to w okolicach otwarto głębinowe kopalnie węgla. Do 1901 roku liczba mieszkańców przekroczyła 2200 osób. Działalność górniczą kontynuowano do lat 80. XX wieku.

Na dalszy rozwój miejscowości wpływ miała budowa osiedli jednorodzinnych domów komunalnych, zapoczątkowana w okresie międzywojennym, a wznowiona po II wojnie światowej i trwająca do lat 70. XX wieku. W kolejnych latach dalsze osiedla powstały z inicjatywy prywatnych deweloperów.

W latach 1901–1958 działała tu stacja kolejowa(inne języki) na nieistniejącej obecnie linii Ely Valley Railway(inne języki) z Llantrisant do Penygraig(inne języki).

Przypisy

  1. ↑ Tonyrefail, Glamorgan. A vision of Britain through time. [dostęp 2026-05-18]. (ang.).
  2. 1 2 3 4 Tonyrefail. Rhondda Cynon Taf – Our Heritage. [dostęp 2026-05-18]. (ang.).
  3. ↑ Towns and cities, characteristics of built-up areas, England and Wales: Census 2021 – Table 1d: Usual resident population by individual BUA, Wales, 2021. Office for National Statistics. [dostęp 2026-05-08]. (ang.).
  4. ↑ Michael Quick, Railway Passenger Stations in Great Britain: A chronology, wyd. 5, 2023, s. 453 [dostęp 2026-05-18] (ang.).