Torre Egger

Torre Egger
Państwo	Argentyna; Chile
Położenie	Lago Argentino↗, Natales↗
Pasmo	Patagonia, Andy
Wysokość	2850 m n.p.m.
Wybitność	275 m
Pierwsze wejście	22 lutego 1976; John Bragg, Jim Donini i Jay Wilson
	Położenie na mapie Chile Torre Egger
	49°17′34″S 73°05′54″W/-49,292778 -73,098333
	Multimedia w Wikimedia Commons

Torre Egger – jest jednym ze szczytów leżących na obszarze Lądolodu Patagońskiego Południowego w Ameryce Południowej. Jest położony na terenie będącym przedmiotem sporów między Chile i Argentyną, na zachód od szczytu Fitz Roy, między Cerro Torre, najwyższym punktem łańcucha czterech szczytów, a Cerro Stanhard. Swoją nazwę zawdzięcza włoskiemu alpiniście Toniemu Eggerowi, który zginął w czasie próby zdobycia sąsiedniego Cerro Torre.

Pierwsze wejście

W 1976 r. amerykańscy alpiniści, John Bragg, Jim Donini i Jay Wilson, zdobyli Torre Egger, wspinając się najpierw na przełęcz Col of Conquest między nim a Cerro Torre, a potem granią na szczyt. Wejście było utrudnione przez warunki pogodowe i trwało od grudnia 1975 do 22 lutego 1976, kiedy to trzyosobowy zespół znalazł się na szczycie.

Dalsze wejścia

1986 Psycho Vertical (Ściana południowo–wschodnia) (UIAA ED+ VII+ A3 90deg, 950m) Janez Jeglic, Silvo Karo, Franc Knez (Jugosławia), 7.12.1986.
1987 Titanic (Wschodni filar) (UIAA VI+ A2), Maurizio Giarolli i Elio Orlandi (Włochy), 2 do 5.11.1987.
1994 Badlands (YDS VI 5.10 A3 WI4+, 1000m) Conrad Anker, Jay Smith i Steve Gerberding (USA), FA 12.12.1994.
2005 Titanic (Wschodni filar) (UIAA VI+ A2) Steph Davis, Dean Potter. Pierwsze kobiece wejście na Torre Egger i przypuszczalnie pierwsze jednodniowe wejście na szczyt.
2012 Die another day" (ściana zachodnia) (UIAA VIII A1) Matteo Bernasconi, Matteo Della Bordella. Koniec drogi 25 m poniżej przełęczy Col de Lux.
2013 Notti magiche" (Ściana zachodnia) (UIAA VIII A1) Matteo Della Bordella, Luca Schiera. Od Col de Lux do szczytu włoski duet kontynuował drogę Hubera-Sharfa, 200 m w skale, a potem w lodzie

W styczniu 2008 r. Rolando Garibotti i Colin Haley dokonali kompletnego trawersu całego masywu, wchodząc po kolei na Aguja Standhardt, Punta Herron, Torre Egger i Cerro Torre. Swoją drogę ocenili na Grade VI 5.11 A1 WI6 Mushroom Ice 6, a sumaryczną wysokość wejścia na 2200 m. Była to jedna z najbardziej kultowych i niezdobytych dróg, której przejścia jako pierwszy próbował Ermanno Salvaterra.

Przypisy

↑ Torre Egger, Argentina. [dostęp 2017-11-20]. (ang.).
↑ Torre Egger (2685 m n.p.m.). [dostęp 2017-11-20]. (pol.).
↑ Torre Egger, „American Alpine Journal”, 21 (51), New York: American Alpine Club, 1977, s. 49–56, ISBN 978-0-930410-31-5 .
↑ SilvoS. Karo SilvoS., Torre Egger's Southeast Face, „American Alpine Journal”, 30 (62), New York: American Alpine Club, 1988, s. 49–51, ISBN 978-0-930410-33-9 .
↑ ElioE. Orlandi ElioE., The Eastern Pillar of Torre Egger, „American Alpine Journal”, 30 (62), New York: American Alpine Club, 1988, s. 52–55, ISBN 978-0-930410-33-9 .
↑ ABOUT CONRAD ANKER. [dostęp 2017-11-20].
↑ Wild Times in Patagonia - Climbing Magazine [online], www.climbing.com [dostęp 2017-12-03] (ang.).
↑ Against the odds | Sport | The Guardian [online], www.theguardian.com [dostęp 2017-12-03] (ang.).
↑ Cerro Standhardt, New Route, Torre Egger, First One-Day And First Female Ascent - Alpinist [online], alpinist.com [dostęp 2024-04-26] (ang.).
↑ Matteo della Bordella and Luca Schiera, first ascent of Torre Egger West Face. [dostęp 2017-11-20].
↑ An Interview with Rolando Garibotti about the Torre Traverse. [dostęp 2017-11-20]. (ang.).

[1] Torre Egger, Argentina. [dostęp 2017-11-20]. (ang.).

[2] Torre Egger (2685 m n.p.m.). [dostęp 2017-11-20]. (pol.).

[3] Torre Egger, „American Alpine Journal”, 21 (51), New York: American Alpine Club, 1977, s. 49–56, ISBN 978-0-930410-31-5 .

[4] SilvoS. Karo SilvoS., Torre Egger's Southeast Face, „American Alpine Journal”, 30 (62), New York: American Alpine Club, 1988, s. 49–51, ISBN 978-0-930410-33-9 .

[5] ElioE. Orlandi ElioE., The Eastern Pillar of Torre Egger, „American Alpine Journal”, 30 (62), New York: American Alpine Club, 1988, s. 52–55, ISBN 978-0-930410-33-9 .

[6] ABOUT CONRAD ANKER. [dostęp 2017-11-20].

[7] Wild Times in Patagonia - Climbing Magazine [online], www.climbing.com [dostęp 2017-12-03] (ang.).

[8] Against the odds | Sport | The Guardian [online], www.theguardian.com [dostęp 2017-12-03] (ang.).

[9] Cerro Standhardt, New Route, Torre Egger, First One-Day And First Female Ascent - Alpinist [online], alpinist.com [dostęp 2024-04-26] (ang.).

[10] Matteo della Bordella and Luca Schiera, first ascent of Torre Egger West Face. [dostęp 2017-11-20].

[11] An Interview with Rolando Garibotti about the Torre Traverse. [dostęp 2017-11-20]. (ang.).