Torula herbarum

*Torula herbarum*
	; Zarodniki
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	grzyby
Gromada	workowce
Klasa	wrzodniaki
Rząd	Pleosporales
Rodzina	Torulaceae
Rodzaj	Torula
Gatunek	Torula herbarum
	Nazwa systematyczna
	Torula herbarum (Pers.) Link; Mag. Gesell. naturf. Freunde, Berlin 3(1-2): 19 (1809)
	Systematyka w Wikispecies
	Multimedia w Wikimedia Commons

Torula herbarum (Pers.) Link – gatunek mikroskopijnych grzybów zaliczany do klasy wrzodniaków (Dothideomycetes).

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Torula, Torulaceae, Pleosporales, Pleosporomycetidae, Dothideomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.

Po raz pierwszy opisał go w 1801 r. Christiaan Hendrik Persoon, nadając mu nazwę Monilia herbarum. W 1809 r. Johann Heinrich Friedrich Link przeniósł go do rodzaju Torula. Synonimy:

Monilia herbarum Pers. 1801
Torula herbarum f. quaternella Sacc. 1913
Torula monilis Pers. 1795

Morfologia i rozwój

Na podłożu Descr MFC-1391 kolonie początkowo mniej lub bardziej punktowe, później zlewające się, aksamitne, czarne. Po 2 tygodniach hodowli w temperaturze 25 °C kolonie pokrywają całą szalkę Petriego. Są płaskie, gładkie i równomiernie rozmieszczone, z umiarkowanie rozrośniętą grzybnią powietrzną i wyraźnym brzegiem. Rewers oliwkowoszary. Grzybnia wegetatywna złożona z delikatne rozgałęzionych łańcuchów o długości do 200 µm. Konidia powstają na ich końcu lub z boku i składają się z brązowych, napęczniałych komórek o zaokrąglonych po obu stronach końcach ze zwężeniami na septach. Liczba sept zwykle 2–3, rzadko 1 lub 4, powierzchnia kolczasta, brązowa, długość 9–26 µm i grubość 5–7,5 µm. Komórka wierzchołkowa jest zwykle jaśniej zabarwiona niż komórki dolne i po osiągnięciu dojrzałości ma tendencję do zapadania się do wewnątrz, tworząc charakterystyczną strukturę zwaną „komórką koronową (koroną)”. Łańcuchy łatwo się rozpadają. Mogą mieć wzór zygzakowaty, w którym jedna gałąź jest bardziej dominująca (wzrost sympodialny).

T. herbarum rośnie w temperaturach 24–28 °C. Wzrost nie występuje poniżej –5 °C i powyżej 37 °C.

Występowanie i siedlisko

Gatunek kosmopolityczny, występujący na wszystkich kontynentach poza Antarktydą. Grzyb saprotroficzny rozwijający się na szczątkach roślinnych, drzewnych i glebie, często na martwych łodygach roślin zielnych lub w nich. Powoduje zgniliznę. Jest kolonizatorem wtórnym, co oznacza, że zazwyczaj rozwija się tylko na powierzchni już poddanej kolonizacji przez inne grzyby.

Własności lecznicze

Torula herbarum wytwarza kilka metabolitów wtórnych, takich jak herbaryna, dehydroherbaryna, O-metyloherbaryna. Dehydroherbaryna i herbaryna wykazują słabe działanie przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze i przeciwamebowe wobec pełzaka czerwonki (Entamoeba histolytica). Dehydroherbaryna wykazuje działanie przeciwbakteryjne, przeciwpasożytnicze i fitotoksyczne i ma działanie przeciwwirusowe przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu A. Działa przeciwdrobnoustrojowo na wiele gatunków bakterii, w tym gronkowca złocistego (Staphylococcus aureus) i pałeczki okrężnicy (Escherichia coli). Herbaryna nie wykazywała tak silnych właściwości przeciwdrobnoustrojowych. Kiedy te dwie substancje chemiczne zbadano pod kątem cytotoksyczności, wykazały zmniejszony wpływ na normalną linię komórkową, ale większy wpływ na komórki raka piersi.

Przypisy

1 2 3 4 Index Fungorum [online] [dostęp 2024-02-03] (ang.).
↑ Species Fungorum [online] [dostęp 2024-02-03] (ang.).
1 2 T.T. Matsushima T.T., Icones Microfungorum a Matsushima Lectorum, 1975, s. 1–209 [dostęp 2024-02-03] (ang.).
1 2 Pedro W.P.W. Crous Pedro W.P.W. i inni, The Genera of Fungi – fixing the application of the type species of generic names – G 2: Allantophomopsis, Latorua, Macrodiplodiopsis, Macrohilum, Milospium, Protostegia, Pyricularia, Robillarda, Rotula, Septoriella, Torula, and Wojnowicia, „IMA Fungus”, 6 (1), 2015, s. 163–198, DOI: 10.5598/imafungus.2015.06.01.11, PMID: 2620342, PMCID: PMC4500082 .
↑ M.V.M.V. Kadkol M.V.M.V., K.S.K.S. Gopalkrishnan K.S.K.S., N.N. Narasimhachari N.N., Isolation and Characterization of Naphthaquinone Pigments from Torula Herbarum (Pers.). Herbarin and Dehydroherbarin, „The Journal of Antibiotics”, 24 (4), 2003, s. 245–248, DOI: 10.7164/antibiotics.24.245, PMID: 5572751 [dostęp 2024-02-03] .
↑ Występowanie Torula herbarum na świecie (mapa) [online], gbif.org [dostęp 2024-02-03] (ang.).
↑ E.V.E.V. Bogomolova E.V.E.V., D.W.D.W. Minter D.W.D.W., Torula herbarum. Descriptions of Fungi and Bacteria, „CABI Descriptions of Fungi and Bacteria”, 159, 2003 [dostęp 2024-02-03] .
↑ H.J.H.J. Hudson H.J.H.J., Fungal biology, Cambridge: Cambridge University Press, 1992, s. 74, ISBN 978-0521427739 .
↑ Richard J.R.J. Cole Richard J.R.J., Milbra A.M.A. Schweikert Milbra A.M.A., Handbook of Secondary Fungal Metabolites – Volume 1, Academic Press, 2003, s. 839–843, ISBN 978-0-12-179461-3 .
1 2 M.E.M.E. Osman M.E.M.E., A.A.A.A. El-Beih A.A.A.A., O.-K.HO.K.H. Khatab O.-K.HO.K.H., S.A.M.S.A.M. Moghannem S.A.M.S.A.M., N.H.N.H. Abdullah N.H.N.H., Production of Herbarin and Dehydroherbarin by Endophytic Chaetosphaeronema sp. (KY321184) isolated from Nepeta septemcrenata and Evaluation of their Bioactivities, „South African Journal of Botany”, 117, 2018, s. 174–183, DOI: 10.1016/j.sajb.2018.05.018 .

[if-1] 1 2 3 4 Index Fungorum [online] [dostęp 2024-02-03] (ang.).

[sf-2] Species Fungorum [online] [dostęp 2024-02-03] (ang.).

[mat-3] 1 2 T.T. Matsushima T.T., Icones Microfungorum a Matsushima Lectorum, 1975, s. 1–209 [dostęp 2024-02-03] (ang.).

[cro-4] 1 2 Pedro W.P.W. Crous Pedro W.P.W. i inni, The Genera of Fungi – fixing the application of the type species of generic names – G 2: Allantophomopsis, Latorua, Macrodiplodiopsis, Macrohilum, Milospium, Protostegia, Pyricularia, Robillarda, Rotula, Septoriella, Torula, and Wojnowicia, „IMA Fungus”, 6 (1), 2015, s. 163–198, DOI: 10.5598/imafungus.2015.06.01.11, PMID: 2620342, PMCID: PMC4500082 .

[kad-5] M.V.M.V. Kadkol M.V.M.V., K.S.K.S. Gopalkrishnan K.S.K.S., N.N. Narasimhachari N.N., Isolation and Characterization of Naphthaquinone Pigments from Torula Herbarum (Pers.). Herbarin and Dehydroherbarin, „The Journal of Antibiotics”, 24 (4), 2003, s. 245–248, DOI: 10.7164/antibiotics.24.245, PMID: 5572751 [dostęp 2024-02-03] .

[gbif-6] Występowanie Torula herbarum na świecie (mapa) [online], gbif.org [dostęp 2024-02-03] (ang.).

[bog-7] E.V.E.V. Bogomolova E.V.E.V., D.W.D.W. Minter D.W.D.W., Torula herbarum. Descriptions of Fungi and Bacteria, „CABI Descriptions of Fungi and Bacteria”, 159, 2003 [dostęp 2024-02-03] .

[hud-8] H.J.H.J. Hudson H.J.H.J., Fungal biology, Cambridge: Cambridge University Press, 1992, s. 74, ISBN 978-0521427739 .

[col-9] Richard J.R.J. Cole Richard J.R.J., Milbra A.M.A. Schweikert Milbra A.M.A., Handbook of Secondary Fungal Metabolites – Volume 1, Academic Press, 2003, s. 839–843, ISBN 978-0-12-179461-3 .

[os-10] 1 2 M.E.M.E. Osman M.E.M.E., A.A.A.A. El-Beih A.A.A.A., O.-K.HO.K.H. Khatab O.-K.HO.K.H., S.A.M.S.A.M. Moghannem S.A.M.S.A.M., N.H.N.H. Abdullah N.H.N.H., Production of Herbarin and Dehydroherbarin by Endophytic Chaetosphaeronema sp. (KY321184) isolated from Nepeta septemcrenata and Evaluation of their Bioactivities, „South African Journal of Botany”, 117, 2018, s. 174–183, DOI: 10.1016/j.sajb.2018.05.018 .