Wzmacniacz magnetyczny

Wzmacniacz magnetyczny – układ elektryczny wykorzystujący do wzmacniania zmniejszenie impedancji (indukcyjności) uzwojenia przez podmagnesowanie rdzenia z ferromagnetyka. Dla rdzenia nienasyconego impedancja jest duża, a dla nasyconego – mała.

Zasada działania

Wzmacniacz wykorzystuje nieliniowość pętli histerezy przesuwając sygnałem wejściowym punkt pracy.

Zasilany jest napięciem zmiennym ${\displaystyle U_{w}}$ albo impulsami i sterowany prądem ${\displaystyle I_{2}}$ (stałym, przemiennym, impulsowym) lub zewnętrznym polem magnetycznym.

Prądem ${\displaystyle I_{2}}$ podmagnesowuje się rdzeń dławika zmieniając jego indukcyjność i impedancje, a przez to i prąd obciążenia ${\displaystyle R.}$

Podział ze względu na

Przykłady

Występuje w wielu odmianach. Część odmian posiada nazwy własne np:

• amplistat – wzmacniacz magnetyczny na dwóch rdzeniach z zewnętrznym sprzężeniem zwrotnym,
• ferraktor – impulsowy wzmacniacz ferrytowo–diodowy,
• magnetometr transduktorowy – wzmacniacz sterowany zewnętrznym polem magnetycznym.

Zobacz też

• magnetyczny element logiczny

Przypisy

Zobacz multimedia związane z tematem: Wzmacniacz magnetyczny