Traseologia – dział kryminalistyki zajmujący się badaniem śladów poruszania się, na przykład śladów stóp, obuwia, tropów zwierzęcych czy opon pojazdów.
W przeszłości traseologię często stosowano także do badania śladów kopyt końskich, co miało związek z powszechnym używaniem pojazdów zaprzęgowych.
W badaniach traseologicznych, w zależności od rodzaju podłoża, rozróżniamy ślady:
- wgłębione – trójwymiarowe, odciśnięte w miękkim, sypkim lub plastycznym podłożu takim jak gleba, glina, śnieg, piasek, itp.; w celu ich zabezpieczenia i utrwalenia na potrzeby kryminalistyki sporządza się odlew z gipsu dentystycznego (w przypadku śniegu dodatkowo z użyciem preparatów na bazie wosku);
- płaskie – dwuwymiarowe, odbite na podłożu twardym lub elastycznym, nie powodującym powstania trwałego wgłębienia; w celu ich zabezpieczenia i utrwalenia stosuje się folie daktyloskopijne; dzielą się na:
- nawarstwione, powstające w wyniku naniesienia substancji na przykład z podeszwy na podłoże;
- odwarstwione, powstające w wyniku zebrania – na przykład przez podeszwę – substancji z podłoża.
W przypadku obuwia badania traseologiczne umożliwiają ustalenie cech podeszwy (spodu obuwia) takich jak budowa i rodzaj protektora podeszwy, wzór podeszwy, rodzaj obuwia, rozmiar, nazwa producenta lub model. Ślad zabezpieczony na miejscu przestępstwa jako materiał dowodowy pozwala na przeprowadzenie badań porównawczych w celu ustalenia sprawcy.
Badania śladów opon samochodowych – wykonywane zwłaszcza w sprawach dotyczących przestępstw drogowych – przeprowadzania się analogicznie jak w przypadku obuwia. Zabezpieczone ślady pozwalają ustalić na przykład rodzaj opony, wzór bieżnika, producenta, a niekiedy nawet marki pojazdu.
Badania traseologiczne są wykorzystywane w rekonstrukcji przebiegu zdarzeń i profilowaniu sprawców. W tym celu wyznacza się tak zwany ichnogram, czyli obraz śladów poruszającego się człowieka obejmujący m. in. kierunek i linię chodu, linię i kąt stopy czy długość i szerokość kroku.