Triumph Dolomite Sprint | |
| Producent | |
|---|---|
| Projektant | |
| Okres produkcji |
1972–1980 |
| Miejsce produkcji |
|
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Dane techniczne | |
| Segment | |
| Typy nadwozia |
4-drzwiowy sedan |
| Silniki |
R4 1,3 l |
| Skrzynia biegów |
4-biegowa manualna |
| Napęd | |
| Długość |
4115 mm |
| Szerokość |
1575 mm |
| Wysokość |
1372 mm |
| Rozstaw osi |
2438 mm |
| Masa własna |
1040 kg |
| Zbiornik paliwa |
57 l |
| Bagażnik |
380 l |
| Ładowność |
340 kg |
| Dane dodatkowe | |
| Konkurencja |
Ford Cortina |



Triumph Dolomite – brytyjski samochód osobowy klasy średniej produkowany od października 1972 do sierpnia 1980 przez Triumph Motor Company (filia British Leyland).
Pojazd dostępny był w następujących wersjach:
Model Dolomite był ostatnim pojazdem stworzonym w ramach projektu małego sedana (nazwa „Project Ajax”), którego początki sięgają roku 1965 – premiera modelu 1300. Triumph 1300 został zaprojektowany jako następca dla tylnonapędowego Heralda, 1300 został wyposażony w przedni napęd oraz silnik R4 o pojemności 1296 cm³. Wprowadzony we wrześniu 1970 model 1500 charakteryzował się innym pasem przednim jak i tylnym zaprojektowanym przez Michelottiego oraz większym silnikiem R4 o pojemności 1493 cm³.
Model 1300 odniósł jednak umiarkowany sukces rynkowy; z powodu m.in. wysokiej ceny samochód nie zbliżył się do wyników sprzedaży osiąganych przez prostszego i tańszego Heralda. Z tego powodu we wrześniu 1970 roku uruchomiono produkcję uproszczonego tylnonapędowego pojazdu opartego na modelu 1300, nosił on nazwę Triumph Toledo.
Dolomite, zaprojektowany jako następca dla przednionapędowego modelu 1500 jak i 6-cylindrowego Vitesse, został zaprezentowany na London Motor Show w październiku 1971 roku. Pełna produkcja ruszyła rok później – w październiku 1972. Pojazd używał przedłużonej konstrukcji samonośnego nadwozia z przednionapędowego Triumpha 1500, układ napędowy oraz zawieszenie przejęto zaś z tylnonapędowego Toledo.
Pierwotnie jako źródło napędu używano silnika R4 o pojemności 1854 cm³ OHC, generował on moc maksymalną 92 KM (68 kW) co niosło za sobą dobre osiągi. Ten sam silnik używany był przez Saaba w modelu 99.
Triumph Dolomite był produkowany głównie na rynek brytyjski i australijski, egzemplarze z kierownicą po lewej stronie są niezwykle rzadkie, prawdopodobnie wyprodukowane zostało nie więcej niż 200 sztuk Triumpha Dolomite 1850 HL z kierownicą po lewej stronie.[potrzebny przypis]
Osiągi podstawowej wersji modelu Dolomite były na dość wysokim poziomie, pojazd odstawał jednak od rywali takich jak BMW 2002. By temu zaradzić Triumph rozpoczął w czerwcu 1973 produkcję wersji Dolomite Sprint, mimo że miała ona zostać uruchomiona już rok wcześniej.
Do napędu użyto dwulitrowego silnika R4 z jednym wałkiem rozrządu (SOHC) i czterema zaworami na cylinder. Dzięki zastosowaniu dwóch gaźników udało się osiągnąć moc maksymalną rzędu 126 KM (93 kW). Mimo że konstruktorzy w fazie testów byli w stanie osiągnąć z tego silnika moc ponad 150 KM (110 kW), na linii produkcyjnej niemożliwe było osiągnięcie tej samej jakości co w laboratorium, toteż moc montowanych silników wahała się pomiędzy 125-130 KM. Z tego powodu początkowe oznaczenie modelu, Dolomite 135, zostało zastąpione przez krótsze Dolomite.
Dolomite Sprint był pierwszym produkowanym masowo samochodem osobowym z silnikiem wyposażonym w układ multivalve, projekt cylindra wygrał brytyjską nagrodę Design Council w 1974.