Tugtupit w kwarcu z Ilimaussaq complex, Narsaq, gmina Kujalleq, Grenlandia (7,4 × 6,0 × 2,7 cm) | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Na8[Cl2|(BeAlSi4O12)2] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
4–6,5 |
| Przełam |
schodkowy |
| Łupliwość |
niewyraźna, wyraźna/dobra |
| Pokrój kryształu |
masywny |
| Przezroczystość |
przeświecający |
| Układ krystalograficzny |
tetragonalny |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
2,33–2,36 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
biały, jasnoróżowy do intensywnie czerwonego, bladoniebieski |
| Rysa |
biała |
| Połysk |
szklisty, półszklisty, matowy, woskowy, tłusty |
| Współczynnik załamania |
1,496–1,502 (jednoosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,006 pleochroizm: słaby |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
9.FB.10 |
Tugtupit – minerał z gromady krzemianów (berylokrzemian), z grupy sodalitu. Znany od 1962 r. i uznany przez IMA (1962 r.). Minerał należy do grupy minerałów rzadkich.
Nazwa pochodzi od miejsca znalezienia i występowania tego minerału: Tugtup agtâkorfia, Tunugdliarfik, na Grenlandii.
W świetle ultrafioletowym wykazuje efekt fluorescencji.
Produkt hydrotermalny, spotykany w syenitach nefelinowych i skałach pokrewnych. Towarzyszą mu głównie analcym, sodalit, albit, sfaleryt, natrolit oraz egiryn.