 | |
| Państwo | |
|---|---|
| Lider | |
| Data założenia |
30 czerwca 1990 |
| Data rozwiązania |
20 maja 2014 |
| Adres siedziby |
Kijów, ul. Łypśka 19/7, miesz. 30-А, 01021 |
| Ideologia polityczna | |
| Strona internetowa | |
UNA-UNSO (ukr. Українська Національна Асамблея – Українська Народна Самооборона, УНА-УНСО, pol. Ukraińskie Zgromadzenie Narodowe – Ukraińska Samoobrona Ludowa) – skrajnie prawicowa ukraińska partia polityczna i organizacja paramilitarna o profilu nacjonalistycznym.
Organizacja powstała 30 czerwca 1990 we Lwowie, założona przez grupę nacjonalistycznie zorientowanej młodzieży. Składała się z organziacji politycznej UNA (Ukraińskie Zgromadzenie Narodowe) oraz z paramilitarnego skrzydła UNSO (Ukraińska Samoobrona Ludowa).
Pierwszym przywódcą był polityk i pisarz Dmytro Korczynski. W 1998 przywódcami organizacji zostali Jurij Szuchewycz i Andrij Szkil.
W 1993 roku bojownicy UNA-UNSO brali udział w walkach z abchaskimi separatystami w Gruzji oraz w wojnie domowej po stronie sił rządowych. Wchodzący w skład formacji ochotniczy korpus UNSO „Argo” szczególnie zasłużył się w walkach pod Suchumi oraz w wąwozie Kodori. W 1994 roku, podczas I wojny czeczeńskiej, oddział UNA-UNSO „Wiking” pod dowództwem Ołeksandra Muzyczki walczył przeciwko Rosji w składzie pododdziału polowego dowódcy Szamila Basajewa i miał wchodzić w skład osobistej ochrony prezydenta Czeczenii Dżochara Dudajewa.
18 lipca 1995 roku działaczom UNA-UNSO udało się wraz z innymi demonstrantami pochować w Soborze Sofijskim w Kijowie Patriarchę Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Patriarchatu Kijowskiego Włodzimierza wbrew zakazowi ówczesnych władz. Doszło do walk z milicją, w których zginął jeden członek UNA-UNSO.
Organizacja była aktywnym uczestnikiem akcji protestacyjnej Ukraina bez Kuczmy w 2001 roku oraz Euromajdanu w latach 2013–2014.
Na zjeździe UNA-UNSO 22 marca 2014 roku UNA przekształciła się w partię polityczną Prawy Sektor. Jej przewodniczącym został Dmytro Jarosz. Nadal istnieje jednak skrzydło paramilitarne UNSO.
