| prezbiter męczennik | |
 | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Czczony przez | |
| Beatyfikacja |
27 września 2026 |
| Wspomnienie |
13 października |
| Atrybuty |
sutanna |
| Szczególne miejsca kultu | |
Ubaldo Marchioni (ur. 19 maja 1918 roku w Grizzana Morandi, zm. 29 września 1944 w Casaglia di Caprara) – włoski duchowny katolicki, męczennik, błogosławiony.
Urodził się jako syn Augusta Marchioniego i Antonietty Smerigli. Od najmłodszych lat pociągany życiem parafialnym i postacią swojego proboszcza, w wieku 10 lat poprosił o przyjęcie do niższego seminarium duchownego. Wstąpił do seminarium diecezjalnego w Borgo Capanne. Nie wyróżniał się wybitnymi osiągnięciami naukowymi. W 1935 roku przeniósł się do Seminarium Regionalnego Benedykta XV w Bolonii i przyjął święcenia kapłańskie w katedrze metropolitalnej św. Piotra 28 czerwca 1942 roku z rąk arcybiskupa kardynała Giovanniego Battisty Nasalliego Rocca. Wraz z nim święcenia otrzymał inny ksiądz należący do grupy tzw. „męczenników z Monte Sole” – Giovanni Fornasini. Don Marchioni odprawił prymicje następnego dnia w kościele San Lorenzo di Vimignano.
Tego samego lata został mianowany wikariuszem archiprezbitera Monzuno (BO), a jednocześnie powierzono mu opiekę duszpasterską nad niewielką parafią San Nicolò della Gugliara. Przebywał w Monzuno, gdy 25 lipca 1943 roku upadł rząd faszystowski, a 8 września ogłoszono zawieszenie broni. W tym trudnym i delikatnym czasie rola proboszczów była kluczowa, zwłaszcza w obronie ludności przed arogancją zarówno żołnierzy niemieckich (niem. Waffen-SS), jak i partyzantów.
28 marca 1944 roku don Marchioni został mianowany skarbnikiem duchowym San Martino; 30 kwietnia był świadkiem wstąpienia don Casagrande na tymczasową stolicę biskupią w La Quercia; 17 maja podpisano bullę biskupią mianującą go archiprezbiterem San Martino; 23 maja don Marchioni otrzymał inaugurację kanoniczną, a 15 czerwca formalnie objął beneficjum parafialne. Chciał zabrać ze sobą rodzinę: ojca, Augusta, który porzucił posadę listonosza w Vimignano, aby pomóc w zarządzaniu beneficjum; matkę, Antoniettę; i nastoletnią siostrę Martę.
29 września tego samego roku, podróżując do Cerpiano, uznał za bardziej stosowne zatrzymać się w kościele Santa Maria Assunta w Casaglia di Caprara. Prowadził wiernych w modlitwie różańcowej, aż do przybycia żołnierzy niemieckich. On i wierni zostali zabrani na cmentarz w Casaglia, ale zostali rozdzieleni, zanim żołnierze zabili pozostałych mężczyzn, kobiety i dzieci. Jego ciało znaleziono u stóp ołtarza w kościele Santa Maria Assunta tego samego dnia.
Doczesne szczątki spoczywają w Marzabotto, w Pomniku Wojennym.
4 października 1998 arcybiskup kardynał Giacomo Biffi otworzył proces beatyfikacyjny księży Ferdinanda Casagrandego, Giovaniego Fornasiniego i Ubalda Marchioniego. Diecezjalne dochodzenie w sprawie beatyfikacji Ubalda Marchioniego, mające na celu zweryfikowanie jego heroicznego praktykowania cnót chrześcijańskich, odbyło się w Bolonii od 18 października 1998 do 6 listopada 2011.
21 listopada 2025 papież Leon XIV wydał dekret o jego męczeństwie. Ubaldo Marchioni został ogłoszony błogosławionym 27 września 2026 w bazylice św. Petroniusza w Bolonii podczas uroczystości, którym przewodniczył jako przedstawiciel papieża Leona XIV kardynał Marcello Semeraro.
