Widok miasta | |||||
| |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Okręg | |||||
| Burmistrz |
Marijus Kaukėnas (od 2023) | ||||
| Powierzchnia |
15,1 km² | ||||
| Populacja (2026) |
| ||||
| • liczba ludności |
25 458 | ||||
| • gęstość |
1 131 os./km² | ||||
| Nr kierunkowy |
389 | ||||
| Kod pocztowy |
LT-28503 | ||||
Położenie na mapie Litwy | |||||
| Strona internetowa | |||||
Uciana (lit. Utena ⓘ) – miasto w północno-wschodniej Litwie. 25 tys. mieszkańców (w większości Litwini). Miasto znane jest z produkcji piwa Utenos.
Uciana jest jednym z najstarszych litewskich miast. Według legendy założył je książę Utenis – syn Kukowojta i ojciec Szwentoroga. Pierwsza wzmianka pochodzi z 1261 r. Pierwszy kościół zbudowano w 1416 r. W 1655 r. miasto najechały rosyjskie wojska. W 1812 r. ucierpiało ono od wojsk napoleońskich. Pod miastem toczono bitwy w czasie powstań listopadowego i styczniowego. Miasto leżało na szlaku drogowym z Warszawy do Petersburga i rozwijało się bujnie. W 1879 r. pożar zniszczył ponad 3/4 Uciany.
Podczas okupacji hitlerowskiej, 14 lipca 1941 roku Niemcy utworzyli getto dla żydowskich mieszkańców. Przebywało w nim około 4500 osób. We wrześniu 1941 roku Niemcy zlikwidowali getto, a Żydów zamordowano w lesie Shilali. Sprawcami zbrodni byli Niemcy z kowieńskiego SD, oraz 3 litewski batalion policji pomocniczej z Kowna.
Po II wojnie światowej w okolicach miasta działali partyzanci walczący z radziecką okupacją Litwy – na miejskich cmentarzach znajdują się ich mogiły. Czasy radzieckie przyniosły miastu rozwój przemysłu.
W Utenie znajdują się: kościół Wniebowstąpienia Pańskiego i muzeum Regionalne.
Należy do euroregionu „Kraj jezior”.