 Ulay (1972) | |
| Pełne imię i nazwisko |
Frank Uwe Laysiepen |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
30 listopada 1943 |
| Data i miejsce śmierci |
2 marca 2020 |
| Zawód, zajęcie | |
Ulay, właśc. Frank Uwe Laysiepen (ur. 30 listopada 1943 w Solingen, zm. 2 marca 2020 w Lublanie) – niemiecki artysta fotograf, performer. Rozkwit jego twórczości przypadł na koniec lat 60. i lata 70. XX wieku. Jego aktywność artystyczna w tamtym okresie była znacząca dla rozwoju sztuki performance.
W latach 1962–1968 studiował fotografię. W roku 1968 przeprowadził się do Amsterdamu, gdzie rozpoczął pracę z Polaroidem.
W 1975 poznał Marinę Abramović, z którą spędził 12 lat życia. Razem zajmowali się sztuką performance, skupiając się nad tematyką ciała, praktykując body art. W swojej twórczości uznali siebie za jedność, połączenie „kobiecości” i „męskości”. Prowadzili niemal nomadyczny tryb życia podróżując starym Citroenem przez Europę. Podróżowali również przez Stany Zjednoczone, Afrykę Północną, Chiny. Pracowali z Aborygenami na Wielkiej Pustyni Piaszczystej w Australii.
Od 1998 do 2004 roku był profesorem na Staatliche Hochschule für Gestaltung w Karlsruhe, gdzie wykładał Sztukę Nowych Mediów.
W 2014 roku ukazała się nagrodzona przez AICA Award biografia Ulaya pod tytułem Whispers: Ulay on Ulay pod redakcją Marii Rus Bojan i Alessandro Cassina. Poza tekstami redaktorów znalazły się w niej wywiady i teksty pisane m.in. przez Thomasa McEvilley, Charlemagne Palestine, Laurie Anderson, Timeę Lelik oraz Tevza Logara.
Był fundatorem pozarządowej, niedochodowej organizacji Watertoall – Artists for Water, która pośredniczy w organizacji wystaw, projektów artystycznych oraz programów edukacyjnych.
