Urbarz klasztoru dominikanek z Freiburga (rozpoczęty w 1309)
Urbarz, urbariusz, urbarium (łac. urbarium) – księga zawierająca spis majątku właściciela ziemskiego oraz powinności, głównie pańszczyźnianych, jego poddanych.
Słowem urbarium określano najpierw folwark lub grunty należące do miasta. W XVII i XVIII w. na Śląsku nazwa przeszła na spis zagospodarowanych gruntów i zobowiązań związanych z ich użytkowaniem.
Wybrane urbarze (urbaria):
Urbarium Ducatus Baiuwariae Posterius Ex Anno 1280 Circ.
Urbarz Kościoła Mariackiego w Bytomiu (1510–1668)
Urbarium Księstwa Pszczyńskiego z roku 1536
Urbarz „państwa” frysztackiego z roku 1571
Urbarz cieszyński z 1577 r.
Urbarz cieszyński z 1621 r.
Urbarz państwa skoczowsko-strumieńskiego z 1621 roku
Urbarz cieszyńskiego klucza dóbr książęcych z 1646 roku
Acta Urbarium von Cammerswaldau 1701–1900
Urbarz wsi Łaskarzówka z 1710 roku
Urbarz Kościoła św. Andrzeja Apostoła w Zabrzu z 1719 roku