Pierwszą walkę VT-8 stoczył podczas bitwy pod Midway (4 czerwca 1942). Eskadra wyposażona była wówczas w samoloty Douglas TBD Devastator. Wszystkie 15 maszyn eskadry zostało zestrzelonych w czasie nieeskortowanego przez myśliwce ataku torpedowego na 4 japońskie lotniskowce. Nie zniszczono podczas tego ataku żadnego samolotu wroga, ani żaden lotniskowiec nie został trafiony podczas tego ataku torpedą.
Wszyscy członkowie załóg VT-8, którzy tego dnia wystartowali z lotniskowca, polegli, z wyjątkiem chor.George'a Gaya. Dodatkowo sześć nowych i nowocześniejszych samolotów bombowo-torpedowych Grumman TBF Avenger startowało z Wyspy Midway. Z ich załóg przeżyły 2 osoby: chor. Albert K. Earnest i radioop. Harry Ferrier.
Eksadra VT8 została sformowana 23 grudnia 1941 roku w Norfok w Wirginii wraz z utworzeniem Hornet Air Group lotniskowca USS „Hornet” (CV-8), dowództwo eskadry objął wówczas kmdr ppor. John Waldron. Po zakończeniu rajdu Doolittle’a, eskadra wzięła wraz ze swoim okrętem udział w bitwie pod Midway, gdzie wraz z resztą swojej grupy lotniczej, wysłana została przez dowodzacego okrętem kmdr Marca Mitschera w „lot donikąd”. W akcie niesubordynacji wobec błędnych jego zdaniem rozkazów, kmdr Waldron odłaczył swoją eskadrę od reszty grupy uderzeniowej „Horneta” i lecąc na południe, trafił wprost na japoński zespół lotniskowców Kidō-butai admirała Chūichi Nagumo.
W samotnym ataku bez eskorty myśliwskiej, eskadra VT-8 została całkowicie zniszczona przez japońskie samoloty myśliwskie, ze śmiercią wszystkich lotników eskadry z wyjątkiem chor.George'a Gaya.
↑Kierunek lotu grupy „Horneta” był przez wiele lat obiektem kontrowersji. W swoim oficjalnym raporcie pobitewnym, Mitscher napisał, że HAG poleciała kursem 239°, co przeczy teorii lotu na przechwycenie drugiej grupy lotniskowców. Jednak kmdr por. Ring wbrew obowiązkowi nigdy nie złożył oficjalnego reportu pobitewnego. Już po wojnie jednak, przygotował datowany na 28 marca 1946 roku list, w którym opisał bitwę ze swojego punktu widzenia. Listu tego jednak nigdy nie opublikował. Dopiero po śmierci kmdr Ringa, jego istnienie ujawniła wdowa po komandorze. W 1999 roku został wówczas opublikowany w US Naval Institute „Proceedings”, w artykule pod redakcją kmdr Bruce’a Lindera, pod tytułem „Lost Letter of Midway” (Zaginiony list z Midway). W liście tym, kmdr por. Ring nie wskazując dokładnego kursu w którym poprowadził Air Group 8 napisał, że grupa „Horneta” poleciała w kierunku przewidywanego punktu przechwycenia japońskich lotniskowców znajdujących się na raportowanej pozycji ich wykrycia. Rodzi to niezgodność z informacjami od innych uczestniczących w tym locie pilotów twierdzących, że lecieli niemal wprost na zachód kursem 265°, 80 do 100 mil na północ od celu, nie zaś kursem 239° na południowy zachód. Mitscher z Ringiem nigdy też nie poinformowali swoich dowódców eskadr, że grupa lotnicza poleci na zachód w poszukiwaniu potencjalnej drugiej grupy japońskich lotniskowców.
Przypisy
↑Wydostał się z tonącego samolotu i ukrywał się w wodzie pod kamizelką ratunkową
_aboard_USS_Hornet_(CV-8),_circa_mid-May_1942_(NH_93595).jpg)
