| Producent |
L.K. Avalon |
|---|---|
| Wydawca |
L.K. Avalon |
| Artysta |
Tomasz Sadza |
| Główny programista |
Rafał Wójcik |
| Kompozytor |
Artur Kamiński |
| Data wydania |
1994 |
| Gatunek | |
| Tryby gry | |
| Platforma |
Vabank (także VaBank) – komputerowa platformowa gra zręcznościowa opracowana przez firmę L.K. Avalon i wydana w 1994 roku. Gra polega na kierowaniu bohaterem próbującym uciec z więzienia poprzez eksplorację jego pomieszczeń i unikanie przeciwników.
Recenzenci uznali grę za typową, budżetową produkcję L.K. Avalon – prostą platformówkę, która nie wyróżnia się na tle konkurencji, ale oferuję solidną porcję rozrywki dla fanów gatunku.
Gra nie ma nic wspólnego ze znanym filmem Vabank.
Bohater gry, Jack, skazany przez sąd na długoletni wyrok, trafia do więzienia. Mafioz Carloss, z którym miał zatarg, grozi mu śmiercią za kratami. Postanawia więc uciec. Gracz wciela się w rolę więźnia, który musi przedostać się przez korytarze więzienia i kanały wentylacyjne, by odzyskać wolność.
Akcja gry rozgrywa się na wielu ekranach w widoku z boku. Gracz porusza się po korytarzach więzienia. Zadaniem gracza jest odnalezienie drogi ucieczki poprzez zebranie niezbędnych przedmiotów. Wśród nich znajdują się latarka i nożyce do cięcia drutu, które umożliwiają wejście do kanałów wentylacyjnych, a później klucz oraz fałszywe dokumenty, które umożliwiają opuszczenie więzienia. Po zebraniu przedmiotu podświetla się odpowiednia ikona na dole ekranu.
Podczas rozgrywki należy unikać strażników oraz przeciwników nasłanych przez mafiosa Carlossa, którzy odbierają bohaterowi energię życiową. Można ją uzupełniać poprzez zbieranie bonusów w postaci serduszek. Przeciwników można chwilowo unieszkodliwiać przy użyciu przedmiotów takich jak pomidory lub banany, jednak nie działają one na wszystkich wrogów.
Gra sterowana jest przy użyciu klawiatury oraz joysticka.
| Odbiór gry | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||
Według Arkadiusza Matczyńskiego, autora recenzji opublikowanej w czasopiśmie „Świat Gier Komputerowych”, grafika gry nie należy do najwyższej jakości. Matczyński docenił pomysłową fabułę osadzoną w realiach więziennej ucieczki oraz staranne, jak na ówczesne polskie produkcje, przygotowanie wydania, w tym dołączoną rozbudowaną instrukcję obsługi.
W recenzji opublikowanej w „Amiga Computer Studio” grę określono jako poprawnie wykonaną produkcję mieszczącą się w kanonie gier zręcznościowych, lecz niewyróżniającą się na tle konkurencji. Według recenzentów, poziomy są czytelne i kolorowe, choć z czasem mogą wydawać się monotonne. Recenzenci uznali, że obecne wady, przede wszystkim słaba i monotonna ścieżka dźwiękowa, a także drobniejsze problemy z animacją bohatera, nie dyskwalifikują programu, jednak całość oceniono jako przeciętną.