| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data śmierci | |
| Narodowość | |
| Alma Mater | |
| Dziedzina sztuki | |
| Odznaczenia | |
Vaino Vahing (ur. 15 lutego 1940 w Aravu, zm. 23 marca 2008 w Tartu) – estoński pisarz i psychiatra.
W 1961 ukończył studia na wydziale medycyny Uniwersytetu w Tartu. W latach 1963–1965 pracował w szpitalu w Jämejala, a od 1967 w klinice w Tartu. W latach 1975–1981 prowadził zajęcia w Uniwersytecie w Tartu. Pracował jako lekarz sądowy biorąc udział w wielu sprawach sądowych jako ekspert.
Znany był szerzej jako prozaik i dramaturg. Zadebiutował w 1967 na łamach czasopisma Noorus. Chętnie wykorzystywał w swych tekstach elementy psychoanalizy, ukazując bohaterów działających pod wpływem podświadomości.
Od 1973 członek Związku Pisarzy Estońskich. W 1975 otrzymał nagrodę państwową Estońskiej SRR. W 1982 jego opowiadanie Machiavelli kirjad tütrele II, opublikowane w czasopiśmie Looming zostało wyróżnione nagrodą literacką im. Friedeberta Tuglasa. W 1996 przyznana została mu nagroda kulturalna Republiki Estońskiej.
Żonaty z pisarką Maimu Berg a następnie, po rozwodzie, z aktorką i piosenkarką Heli Vahing. Jego córką z pierwszego małżeństwa jest Julia Laffranque, prawniczka, pracująca w estońskim sądzie najwyższym.