 Val Sweeting (po prawej) razem z Kerri Einarson podczas Players Championship w 2026 roku | |||||||||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Obywatelstwo | |||||||||||||||||||||||
| Informacje klubowe | |||||||||||||||||||||||
| Klub |
Gimli CC, | ||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
Valerie Sweeting (ur. 9 lipca 1987 w Redvers, Saskatchewan) – kanadyjska curlerka, trzykrotna mistrzyni Kanady. W latach 2018-26 występowała jako trzecia w drużynie Kerri Einarson, następnie dołączyła do drużyny Kayli MacMillan.
Sweeting w curling gra od 1998. W 2004 zdobyła tytuł mistrzyni Alberty w konkurencji młodzieżowej. Trzy lata później jako trzecia w zespole Hailey Surik triumfowała w prowincjonalnych rozgrywkach juniorek w Saskatchewan.
Podczas Canadian Junior Curling Championships 2007 zespół z Saskatoon wygrał 8 z 12 meczów, taki rezultat pozwolił uczestniczyć w meczu barażowym przeciwko Manitobie (Calleen Neufeld). Zespół Surik przegrał dodatkowe spotkanie 3:9 i został sklasyfikowany na 4. miejscu.
Valerie w prowincjonalnych mistrzostwach kobiet po raz pierwszy wystąpiła w 2010. Bardzo dobry wynik debiutantki był dużym zaskoczeniem, zespół pod dowództwem Sweeting awansował do fazy Page play-off i wygrał w niej trzy mecze. Sweeting w finale pokonała 9:7 Shannon Kleibrink, została tym samym najmłodszym kapitanem triumfującym w mistrzostwach Alberty kobiet. Na Scotties Tournament of Hearts 2010 reprezentacja Alberty z bilansem 4 wygranych i 7 porażek zajęła 10. miejsce. Pod koniec sezonu Sweeting wzięła udział w swoim pierwszym turnieju wielkoszlemowym, doszła do ćwierćfinału Grey Power Players’ Championship 2010.
W turniejach prowincjonalnych zespół Valerie Sweeting nie powtórzył sukcesu z 2010. W 2012 zajęła 4. miejsce.
Jej drużyna wystąpiła w pierwszym turnieju kanadyjskich eliminacji olimpijskich do Soczi 2014. Pokonując w ostatniej fazie zespoły Cheryl Bernard i Kelly Scott awansowała do głównego turnieju. Ostatecznie w Canadian Olympic Curling Trials 2013 została sklasyfikowana na 5. miejscu. Sweeting zaczęła turniej od 3 wygranych meczów, później odniosła 4 porażki, jednak tylko jej udało się pokonać Jennifer Jones – triumfatorkę kwalifikacji.
W 2014 Sweeting pokonując 8:4 Cheryl Bernard wygrała mistrzostwa prowincji. Na Scotties Tournament of Hearts 2014 zawodniczki z Alberty awansowały do rundy finałowej, w pierwszym meczu pokonały Saskatchewan (Stefanie Lawton) i w półfinale Manitobę (Chelsea Carey). W finale Sweeting zmierzyła się z obrończyniami tytułów mistrzowskich (Rachel Homan), Valerie zdobyła srebrny medal przegrywając 6:8. Po tym turnieju zespół opuściła Joanne Courtney, która dołączyła do drużyny Homan.
Courtney miała zostać zastąpiona przez Andreę Crawford z Nowego Brunszwiku, jednak ta wkrótce po rozpoczęciu sezonu 2014/2015 zrezygnowała z powodów osobistych. Ostatecznie na pozycję trzecią trafiła Lori Olson-Johns. W tym sezonie zespół Valerie ponownie triumfował w Alberta Scotties Tournament of Hearts. Podczas Mistrzostw Kanady 2015 jej zespół zajął 2. miejsce, w finale uległ Manitobie (Jennifer Jones) 5:7.
W sezonie 2015/2016 Sweeting nie reprezentowała Alberty na Mistrzostwach Kanady, ponieważ przegrała rywalizację w rozgrywkach na poziomie prowincji z drużyną Chelsea Carey. Podobnie stało się rok później, kiedy Sweeting uległa zespołowi Shannon Kleibrink. W 2017 roku drużyna Sweeting zajęła 4. miejsce w rundzie round-robin kwalifikacjach olimpijskich, co nie pozwoliło jej na grę w play-offach. Rok później Valerie próbowała zakwalifikować się na igrzyska olimpijskie w kategorii par mieszanych wraz z Bradem Gushue. Para dostała się do finału, w którym jednak przegrała z Kaitlyn Lawes i Johnem Morrisem. W 2018 roku Team Sweeting ponownie nie wygrała rozgrywek w Albercie, tym razem przegrywając w swoim pierwszym meczu fazy play-off.
W 2018 roku drużyna Sweeting rozpadła się. Valerie Sweeting dołączyła do nowo utworzonego zespołu Kerri Einarson wraz z Shannon Birchard i Briane Meilleur. W tym składzie zdobyła mistrzostwo Kanady w roku 2020, 2021 i 2022. W 2022 reprezentowała Kanadę na mistrzostwach świata w Prince George, gdzie zdobyła brązowy medal.
W 2023 ponownie wygrała Tournament of Hearts i reprezentowała Kanadę na mistrzostwach świata w Sandviken, gdzie znów zdobyła brąz.
W 2026 roku drużyna Einarson wygrała Scotties, w finale pokonując po dogrywce Kaitlyn Lawes. W mistrzostwach świata Kanadyjki dotarły do finału, gdzie zostały pokonane przez Szwajcarki (Xenia Schwaller). Kilka dni później drużyna ogłosiła rozstanie z Val Sweeting, rezerwową Krysten Karwacki oraz trenerem Reidem Carruthersem.
Wkrótce po rozstaniu z drużyną Einarson, Sweeting dołączyła do drużyny Kayli MacMillan, reprezentującej Kolumbię Brytyjską.
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Turniej | 2010/2011 |
|---|---|
| Sobeys Slam | x |
| Czwarta | Trzecia | Druga | Otwierająca | |
|---|---|---|---|---|
| 2023/2024 | Kerri Einarson | Valerie Sweeting | Shannon Birchard | Briane Harris |
| 2022/2023 | ||||
| 2021/2022 | ||||
| 2020/2021 | ||||
| 2019/2020 | ||||
| 2018/2019 | ||||
| 2017/2018 | Valerie Sweeting | Lori Olson-Johns | Dana Ferguson | Rachelle Pidherny |
| 2016/2017 | ||||
| 2015/2016 | ||||
| 2014/2015 | ||||
| 2012/2014 | Joanne Courtney | |||
| 2012/2013 | Dana Ferguson | Joanne Courtney | ||
| 2011/2012 | Leslie Rogers | |||
| 2010/2011 | Megan Anderson | Whitney Eckstrand | ||
| 2009/2010 | Megan Anderson | Carly Quigley | ||
| 2006/2007 | Hailey Surik | Valerie Sweeting | Cristina Goertzen | Brittany Lemon |
| 2003/2004 | Amanda-Dawn Coderre | Valerie Sweeting | Melissa Pierce | Lauren Jenkyns |
Pozycje drużyn Valerie Sweeting w rankingu CTRS:
Team Einarson:
Team Sweeting:
