Dręcz pszczeli

Dręcz pszczeli
	Varroa destructor
	Anderson & Trueman, 2000
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	stawonogi
Podtyp	szczękoczułkowce
Gromada	pajęczaki
Podgromada	roztocze
Rząd	żukowce
Nadrodzina	Dermanyssoidea
Rodzaj	Varroa
Gatunek	dręcz pszczeli
	Systematyka w Wikispecies
	Multimedia w Wikimedia Commons

Dręcz pszczeli (Varroa destructor) – gatunek pajęczaka, pasożyt pszczoły miodnej i pszczoły wschodniej, wywołuje warrozę. Jest głównym szkodnikiem rodzin pszczelich przyczyniającym się do znacznych strat w pszczelarstwie. Początkowo został opisany jako Varroa jacobsoni, obecnie uważany za odrębny gatunek.

Jest pasożytem zewnętrznym, atakuje zarówno młode, jak i dorosłe pszczoły. W ciągu 2–3 lat potrafi doprowadzić do śmierci całego gniazda, jeżeli nie zastosuje się leczenia. Początkowo występował tylko w Azji, jednak obecnie jest spotykany na całym świecie, z wyłączeniem niektórych wysp Pacyfiku. Poczwarki pajęczaka odżywiają się ciałem tłuszczowym pszczół. Ciało tłuszczowe odpowiada za kluczowe funkcje życiowe pszczoły, przez co pasożytowanie na nim doprowadza do znaczącego osłabienia pszczoły, a następnie zgonu. Jest to jeden z najistotniejszych czynników masowego wymierania pszczół miodnych. Przenosi wiele chorób wirusowych, na które sam nie choruje, a które mogą dotknąć pszczołę.

Zobacz też

Masowe ginięcie pszczół

Przypisy

↑ JakubJ. Jaroński JakubJ., Rozmowa z profesorem Jerzym Woyke z dręczem pszczelim w tle, „Wolnopszczelarstwo” (1/2018), maj 2018, s. 8, ISSN 2544-9311, Cytat: Dowiedziałem się między innymi, że pierwotnie powstała polska nazwa dla roztocza Varroa destructor: Dręcz pszczeli. Profesor jednak uważa, że brzmi ona dobrze i trochę żałuje, że się nie przyjęła. .
↑ Gatunki obce w Polsce [online], www.iop.krakow.pl [dostęp 2019-09-30] .
↑ Anderson, D & Trueman, J. W. H. (2000). "Varroa jacobsoni (Acari: Varroidae) is more than one species." Experimental & Applied Acarology, 24, 165-189.
↑ Samuel D.S.D. Ramsey Samuel D.S.D., RonaldR. Ochoa RonaldR., GaryG. Bauchan GaryG., ConnorC. Gulbronson ConnorC., Joseph D.J.D. Mowery Joseph D.J.D., Varroa destructor feeds primarily on honey bee fat body tissue and not hemolymph, „Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America”, 116 (5), 2019, s. 1792–1801, DOI: 10.1073/pnas.1818371116, ISSN 0027-8424, PMID: 30647116 [dostęp 2021-10-21] (ang.).
↑ ChristophCh. Kurze ChristophCh., JarkkoJ. Routtu JarkkoJ., Robin F.A.R.F.A. Moritz Robin F.A.R.F.A., Parasite resistance and tolerance in honeybees at the individual and social level, „Zoology”, 119 (4), 2016, s. 290–297, DOI: 10.1016/j.zool.2016.03.007 .

Bibliografia

Zhi-Qiang Zhang Notes on Varroa destructor (Acari: Varroidae) parasitic on honeybees in New Zealand Systematic & Applied Acarology Special Publications (2000) 5, 9-14

[1] JakubJ. Jaroński JakubJ., Rozmowa z profesorem Jerzym Woyke z dręczem pszczelim w tle, „Wolnopszczelarstwo” (1/2018), maj 2018, s. 8, ISSN 2544-9311, Cytat: Dowiedziałem się między innymi, że pierwotnie powstała polska nazwa dla roztocza Varroa destructor: Dręcz pszczeli. Profesor jednak uważa, że brzmi ona dobrze i trochę żałuje, że się nie przyjęła. .

[2] Gatunki obce w Polsce [online], www.iop.krakow.pl [dostęp 2019-09-30] .

[3] Anderson, D & Trueman, J. W. H. (2000). "Varroa jacobsoni (Acari: Varroidae) is more than one species." Experimental & Applied Acarology, 24, 165-189.

[4] Samuel D.S.D. Ramsey Samuel D.S.D., RonaldR. Ochoa RonaldR., GaryG. Bauchan GaryG., ConnorC. Gulbronson ConnorC., Joseph D.J.D. Mowery Joseph D.J.D., Varroa destructor feeds primarily on honey bee fat body tissue and not hemolymph, „Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America”, 116 (5), 2019, s. 1792–1801, DOI: 10.1073/pnas.1818371116, ISSN 0027-8424, PMID: 30647116 [dostęp 2021-10-21] (ang.).

[5] ChristophCh. Kurze ChristophCh., JarkkoJ. Routtu JarkkoJ., Robin F.A.R.F.A. Moritz Robin F.A.R.F.A., Parasite resistance and tolerance in honeybees at the individual and social level, „Zoology”, 119 (4), 2016, s. 290–297, DOI: 10.1016/j.zool.2016.03.007 .