Viola Burnham

Młodość, edukacja i kariera zawodowa

Urodziła się 26 listopada 1930 w New Amsterdam w Gujanie Brytyjskiej jako Viola Victorine Harper. Miała siódemkę starszego rodzeństwa. Jej ojciec był dyrektorem lokalnej szkoły.

Uczęszczała do All Saints Scots School. Uzyskała stypendium na naukę w szkole średniej Berbice High School. Po śmierci ojca kontynuowała naukę na stypendium w Smith’s Church Congregational School w Georgetown, gdzie zdała egzaminy Advanced Level. Po ukończeniu szkoły pracowała jako dziennikarka w gazecie Argosy. W 1950 roku rozpoczęła pracę jako nauczycielka w Broad Street Government School. Po 4 latach uzyskała stypendium na studia na University of Leicester, gdzie zdobyła dyplom Bachelor of Arts z wyróżnieniem z łaciny. Cztery lata później ukończyła studia z angielskiego z dyplomem Master of Arts na University of Chicago. Podczas studiów, do 1967 roku, pracowała jako nauczycielka łaciny. Pracując w szkole została żoną ówczesnego premiera Gujany Forbesa Burnhama.

Działalność polityczna

W 1967 roku została członkinią komitetu wykonawczego partii People's National Congress(inne języki), zasiadając w nim do 1983 roku. W 1968 roku została przewodniczącą kobiecej frakcji partii, później przemianowanej na Women’s Revolutionary Socialist Movement (WRSM). Po wygraniu przez jej męża wyborów generalnych w 1980 roku(inne języki) została pierwszą damą Gujany.

Po śmierci swojego męża w 1985 roku została mianowana wiceprezydentką kraju zostając pierwszą kobietą na tym stanowisku w historii kraju. W administracji Desmonda Hoyte zajmowała się rozwojem społecznym, sprawami kobiet oraz kulturą.

W wyborach generalnych w Gujanie w 1985 roku(inne języki) z powodzeniem ubiegała się o mandat w Zgromadzeniu Narodowym Gujany. Pełniła tę funkcję od 19 września 1985 do 8 lipca 1991. W parlamencie była członkinią Komitetu ds. Macierzyństwa i Dobrostanu Dzieci, Komitetu ds. Zarządzania Szpitalami oraz przewodniczącą Komitetu ds. Zdrowia. Będąc członkinią parlamentu, pełniła funkcję zastępczyni premiera kraju.

Po przegranej w wyborach w 1992 roku odeszła na polityczną emeryturę, zostając rolniczką.

Pozostała działalność

Była członkinią Guyana Mental Health Association oraz założycielką Guyana Mental Health Center. Była założycielką (1970) i pierwszą wiceprzewodniczącą Caribbean Women’s Association (CARIWA). Była przewodniczącą gujańskiej delegacji na trzy pierwsze World Conference on Women(inne języki) (1975, 1980 oraz 1985), które organizowane były przez Organizację Narodów Zjednoczonych.

Pozostała działaność

W 1984 roku została odznaczona orderem Roraima(inne języki).

Życie prywatne

Mówiła w języku greckim klasycznym, języku angielskim oraz po łacinie.

Jej mężem od 1967 roku do swojej śmierci był wieloletni premier oraz późniejszy prezydent kraju – Forbes Burnham. Zmarła 10 października 2003 w wieku 72 lat po długiej walce z chorobą nowotworową.