Historia
FlyEye jest mini BSL polskiej konstrukcji i produkcji, opracowanym przez inżynierów należącej do WB Electronics gliwickiej spółki Flytronic. Po raz pierwszy publicznie bezzałogowy statek powietrzny został zaprezentowany 14 czerwca 2010 roku na Eurosatory w Paryżu.
WB Electronics 10 grudnia 2010 roku zaprezentował nieco zmodernizowaną względem pierwotnego projektu wersję FlyEye (zmieniono między innymi kształt usterzenia zastępując klasyczny układ stateczników układem w kształcie litery T, modyfikacji uległ kształt skrzydeł – zwiększono ich powierzchnie i cięciwę).
W październiku 2010 roku Jednostka Wojskowa Nil ogłosiła przetarg na dostawę dwóch zestawów bezzałogowych statków powietrznych. Przetarg wygrał produkt WB Electronics. Dwa zestawy, w każdym po cztery aparaty zamówione zostały 29 października 2010 roku. FlyEye był kolejnym po Aeronautics Orbiter, Aeronautics Aerostar i Boeingiem ScanEagle bezzałogowym statkiem powietrznym na wyposażeniu Wojska Polskiego. W odróżnieniu od wszystkich pozostałych jest to projekt i produkt polski. 18 listopada 2010 roku podpisano umowę na zakup kolejnych dwóch zestawów, przeznaczonych dla wozów bojowych KTO Rosomak, w wersji Wielosensorowego Systemu Rozpoznania i Dozorowania.
13 lutego 2013 roku, po negocjacjach prowadzonych w ramach pilnej potrzeby operacyjnej, podpisano umowę na dostawę kolejnych 12 zestawów dronów FlyEye do Wojska Polskiego. Dziewięć z nich trafiło do Wojsk Specjalnych – Jednostki Wsparcia Dowodzenia i Zabezpieczenia Wojsk Specjalnych, a trzy do Wojsk Lądowych – Dywizjonu Rozpoznania Powietrznego 1 Brygady Lotnictwa Wojsk Lądowych oraz do jednostek Wojsk Rakietowych i Artylerii. Nowe aparaty miały zostać dostarczone do 15 listopada 2013 roku. Rok później, 30 czerwca 2014 roku podpisano umowę na zakup jeszcze jednego zestawu o czym Inspektorat Uzbrojenia poinformował 4 lipca tego samego roku. Wszystkie aparaty dostarczono w latach 2013–2014.
23 grudnia 2014 roku rozstrzygnięto przetarg na bezzałogowe statki powietrzne klasy mini dla Straży Granicznej. Jego zwycięzcą został WB Electronics FlyEye. 13 lutego 2015 roku Straż podała do publicznej wiadomości informacje o zamówieniu aparatów dla Nadbużańskiego Oddziału Straży Granicznej w Chełmie.
Początkowo FlyEye wykorzystywał oprogramowanie oparte na systemie Windows, w późniejszej wersji zastąpione własnym systemem operacyjnym opartym na systemie Linux. Na przełomie pierwszej i drugiej dekady XXI wieku wdrożono do produkcji ulepszoną wersję FlyEye 3.0, która dysponuje nowymi kamerami, większym zasięgiem operacyjnym (do 80 km) i szerszą możliwością zautomatyzowanej współpracy z artyleryjskim systemem zarządzania pola walki ZZKO Topaz.
19 października 2018 roku Inspektorat Uzbrojenia Ministerstwa Obrony Narodowej podał do publicznej wiadomości fakt prowadzenia negocjacji z WB Electronics w sprawie pozyskania tuzina zestawów FlyEye dla Wojsk Obrony Terytorialnej (WOT). 3 grudnia 2018 roku Inspektorat Uzbrojenia Ministerstwa podpisał umowę na dostawę trzech zestawów bezzałogowych aparatów FlyEye, w ich skład wchodzi łącznie 12 samolotów. Umowa przewiduje możliwość zakupu kolejnych dziewięciu zestawów. Zamówione zestawy trafiły do odbiorcy 19 grudnia 2018 roku. W odróżnieniu od wcześniej przyjętych aparatów, FlyEye który znalazł się na wyposażeniu WOT jest już trzecią generacją samolotów. Wyposażone są one w nową głowicę optoelektroniczną, zmodernizowaną stację nadawczo-odbiorczą, nowy akumulatorowy system zasilający, zmodernizowaną stację kontroli i kierowania oraz zmodyfikowaną skrzynię transportową i plecaki. 18 lipca 2019 roku podpisano aneks do umowy z 3 grudnia 2018 roku. Aneks przewiduje dostawę kolejnych dziewięciu zmodernizowanych zestawów FlyEye. W skład zestawu wchodzą cztery aparaty latające. Dostawa dla WOT miały zostać zrealizowana jeszcze do końca 2019 roku.
15 lutego 2022 roku zamówiono kolejne 11 zestawów dla Sił Zbrojnych RP. Do dnia podpisania umowy, FlyEye był najliczniej wykorzystywanym w Siłach Zbrojnych bezzałogowym aparatem. Dostarczono 31 zestawów, w skład których wchodzi 124 samolotów. Do 2022 roku zamówiono 54 zestawy po cztery aparaty. W grudniu 2022 roku podpisano umowę z producentem na modernizację pięciu starszych zestawów. Zmodernizowane zestawy, odebrane przez Siły Zbrojne RP w listopadzie 2023 roku, doprowadzono do standardu FlyEye 3.6; modernizacja objęła m.in. systemy nawigacyjne, zwiększenie poziomu bezpieczeństwa oraz integrację z systemem TOPAZ.
5 września 2023 roku Agencja Uzbrojenia i WB Electronics podpisały umowę ramową przewidującą dostawę około 400 zestawów FlyEye dla Sił Zbrojnych RP. W 2024 roku zawarto trzy pierwsze umowy wykonawcze: 19 kwietnia na siedem zestawów, 4 września na sześć zestawów oraz 15 listopada na trzynaście zestawów. Czwartą umowę wykonawczą podpisano 24 października 2025 roku; obejmowała trzynaście zestawów, czyli 52 aparaty, z dostawą do końca 2025 roku.
28 maja 2026 roku Agencja Uzbrojenia podpisała z WB Electronics kolejną umowę na 190 zestawów FlyEye, finansowaną ze środków unijnego instrumentu SAFE. Sześć zestawów przeznaczono dla plutonów rozpoznawczych batalionów czołgów K2GF i K2PL, a pozostałe 184 dla wojsk operacyjnych i Wojsk Obrony Terytorialnej. Dostawy mają zostać zrealizowane do końca 2030 roku.
Wojska Obrony Terytorialnej poinformowały, iż w 2021 roku, należące do tej formacji aparaty FlyEye spędziły w powietrzu 2000 godzin. Dwa razy więcej niż w 2020 roku. 70% wylatanych godzin odbyło się w trakcie misji prowadzonych w nocy. Jedna trzecia wykonanego w 2021 roku nalotu związana była z prowadzoną na pograniczu polsko-białoruskim operacją Silne Wsparcie będącej elementem reakcji władz Polski na kryzys migracyjny na granicy z Białorusią.
Według informacji producenta, w połowie marca 2024 roku, wyprodukowano tysięczny egzemplarz aparatu.
Na początku 2025 roku rozpoczęto produkcję systemów FlyEye na Ukrainie, w zakładzie spółki WB Ukraine. Spółka wcześniej prowadziła tam serwis, naprawy i dostawy części zamiennych, a następnie rozpoczęła wytwarzanie i dostawy kompletnych systemów bezzałogowych. Producent podał, że pierwsze FlyEye zostały dostarczone ukraińskim użytkownikom w 2015 roku.
Służba
W październiku 2010 roku aparat FlyEye został wykorzystany do poszukiwań zaginionego dziecka w rejonie Augustowa.
Bezzałogowce użytkowane były operacyjnie w ramach misji w Afganistanie przez żołnierzy JW NiL.
Użytkowane przez Ukrainę od marca 2015 i używane bojowo w walkach z separatystami na wschodzie kraju.
7 czerwca 2022 roku, Federalna Służba Wojsk Gwardii Narodowej Rosji udostępniła film, na którym pokazano zestrzelony FlyEye należący do ukraińskich sił zbrojnych. Zdjęcie jest pierwszym, udokumentowanym fotograficznie przypadkiem zestrzelenia tego typu bezzałogowego aparatu. Polski producent poinformował, że w toku trwających działań zbrojnych w trakcie Rosyjskiej inwazji na Ukrainę, ukraińskie FlyEye wykonują około 250 lotów dziennie. FlyEye jest niewielkim aparatem, trudnym do zauważenia, o niskim poziomie odbicia radarowego. Cechy te czynią samolot bardzo trudnym do zestrzelenia. FlyEye jest z powodzeniem wykorzystywany przez stronę ukraińską do korygowania ognia artylerii, na masową skalę wykorzystywaną w wojnie ukraińsko-rosyjskiej.
W maju 2022 roku Grupa WB zawarła z gruzińskim przemysłem obronnym umowę dotyczącą lokalnego wytwarzania systemów bezzałogowych i amunicji krążącej oraz utworzenia spółki joint venture Delta-WB, której udziałowcami zostały Delta International i Grupa WB. Spółka miała dostarczać gruzińskim siłom zbrojnym systemy rozpoznawcze i amunicję krążącą oraz prowadzić szkolenie operatorów. W styczniu 2023 roku na poligonie Krtsanisi przeprowadzono pokaz FlyEye i Warmate, a 14 grudnia 2023 roku wyprodukowane w Gruzji bezzałogowce, w tym FlyEye, przekazano Gruzińskim Siłom Obronnym. Przy Delta-WB utworzono również centrum szkolenia operatorów.
FlyEye został również wprowadzony do wyposażenia sił zbrojnych Malezji. Podczas ćwiczeń Latihan Kuasa Tembakan 2025 w sierpniu 2025 roku system był wykorzystywany do wykrywania i lokalizacji celów (target acquisition) oraz prowadzonej w czasie rzeczywistym oceny skutków rażenia (battle damage assessment).
Integracja i współpraca z innymi systemami
FlyEye od początku projektowano z myślą o współpracy z systemami wsparcia ogniowego artylerii. Już w 2010 wskazywano zgodność oprogramowania i wyposażenia naziemnego systemu z artyleryjskim systemem kierowania ogniem TOPAZ oraz systemem SKOM dla moździerzy. W raporcie branżowym z 2019 FlyEye opisywano jako system zdolny do przekazywania w czasie rzeczywistym danych, w tym danych pozycjonujących, do systemów klasy BMS oraz do koordynowania ognia artylerii w bezpośrednim połączeniu z systemem TOPAZ.
Integrację FlyEye z radiostacją PERAD i osobistym systemem dowodzenia i obserwacji U-GATE opisano między innymi przy okazji ćwiczeń Las 2021. Według relacji stanowisko dowodzenia otrzymywało jednocześnie obraz z głowicy obserwacyjnej FlyEye i kamer U-GATE wraz z lokalizacją radiostacji PERAD, a podczas ćwiczeń zademonstrowano także przekazywanie kontroli nad bezzałogowcem między różnymi stacjami kierowania. Według producenta nowsze odmiany FlyEye są również w pełni zintegrowane z TOPAZ, PERAD, U-GATE i systemem ATAK, co pozwala wykorzystywać bezzałogowiec jako retransmiter łączności oraz używać smartfonów jako terminali graficznych.
FlyEye opisywano także jako element systemów rozpoznawczo-uderzeniowych GRUPY WB. Według Defence24 amunicja krążąca Warmate wraz z FlyEye, systemem komunikacji FONET i systemem zarządzania TOPAZ Strike tworzą system rozpoznawczo-uderzeniowy SWARM. Z kolei według materiałów producenta w systemie SWARM GRUPA WB zapewnia pełną integrację systemów FONET, FLYEYE, WARMATE oraz łączności radiowej; FlyEye pełni w nim rolę platformy obserwacyjnej służącej do identyfikacji i lokalizacji celów, a WARMATE wykonuje zadanie ogniowe na celach wykrytych przy użyciu FlyEye.
Według PAP oraz materiałów producenta system może być dostarczany w konfiguracjach obserwacyjnej, retransmisyjnej i transportowej. Producent wskazuje także możliwość integracji FlyEye z bardzo lekkim uzbrojeniem precyzyjnym oraz z wektorowym systemem akustycznym do wykrywania źródeł wystrzału.
W nowszych odmianach systemu zastosowano także autorski transponder Mode S, który według producenta ma umożliwiać prowadzenie działań w kontrolowanej przestrzeni powietrznej współdzielonej z innymi wojskowymi i cywilnymi statkami powietrznymi.
Polska, 
Ukraina, 
Gruzja, 
Malezja
