Wadi Baht

Wadi Baht
‏وادي بهت‎
Wādī Baht
Ilustracja
Rzeka w pobliżu miejscowości Al-Chamisat
Kontynent

Afryka

Państwo

 Maroko

Rzeka
Długość 190 km
Powierzchnia zlewni

4603,77 km²

Źródło
Miejsce góry Atlas
Współrzędne

33°23′18,7″N 5°33′35,2″W/33,388528 -5,559778

Ujście
Recypient Wadi Subu
Miejsce

w pobliżu miasta Al-Kunajtira

Współrzędne

34°24′50,4″N 6°25′57,7″W/34,414000 -6,432694

Mapa
Mapa rzeki
Mapa zlewiska rzeki Wadi Subu z widoczną rzeką Wadi Baht
Położenie na mapie Maroka
Mapa konturowa Maroka, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „źródło”, natomiast u góry znajduje się punkt z opisem „ujście”

Wadi Baht (arab. ‏وادي بهت‎, Wādī Baht; fr. Oued Baht) – rzeka w północno-zachodnim Maroku. Ma około 190 km długości. Wypływa z gór Atlas i płynie w kierunku północno-zachodnim. Uchodzi do rzeki Wadi Subu, około 24 km na północny wschód od miasta Al-Kunajtira. Tereny wokół rzeki są bogato wykorzystywane do uprawy cytrusów i bawełny. Jest to możliwe dzięki dużej tamie El Kansera(inne języki), położonej na rzece na południe od miejscowości Sidi Slimane(inne języki).

W ramach projektu archeologicznego rozpoczętego w 2021 roku odkryto w pobliżu rzeki duży kompleks rolniczy o powierzchni około 10 hektarów, pochodzący z okresu późnego neolitu (ok. 3400–2900 r. p.n.e.), który okazał się wówczas największym w Afryce poza Doliną Nilu.

Przypisy

  1. ↑ Ahmed Laabidi, Abdellah El Hmaidi, Lahcen Gourari, Mourad El ABASSI, Apports Du Modele Numerique De Terrain Mnt A La Modelisation Du Relief Et Des Caracteristiques Physiques Du Bassin Versant Du Moyen Beht En Amont Du Barrage El Kansera (Sillon Sud Rifain, Maroc), „European Scientific Journal, ESJ”, 12 (29), 2016, s. 258, DOI: 10.19044/esj.2016.v12n29p258 [dostęp 2025-10-19] (fr.).
  2. ↑ Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami RP: Nazewnictwo Geograficzne Świata. T. Zeszyt 3: Afryka. Warszawa: Główny Geodeta Kraju, 2004, s. 108. ISBN 83-239-7826-3. [dostęp 2025-10-19]. (pol.).
  3. ↑ Rand McNally and Company, Encyclopedia of world rivers, London : Bison Books, 1980, s. 10, ISBN 978-0-86124-025-8 [dostęp 2025-02-03] (ang.).
  4. ↑ Hamza Benattia i inni, Rethinking late prehistoric Mediterranean Africa: architecture, farming and materiality at Kach Kouch, Morocco, „Antiquity”, 99 (404), 2025, s. 354–374, DOI: 10.15184/aqy.2025.10, ISSN 0003-598X [dostęp 2025-10-19] (ang.).
  5. ↑ S.W. I., Descubren en Marruecos el complejo agrícola más antiguo y extenso del noroeste de África [online], SWI swissinfo.ch, 25 września 2024 [dostęp 2025-10-19] (hiszp.).