Wariancja – miara zmienności zmiennej losowej będąca wartością oczekiwaną kwadratu różnicy wartości zmiennej losowej i jej wartości oczekiwanej. W statystyce opisowej obliczana jest jako średnia arytmetyczna kwadratów odchyleń (różnic) poszczególnych wartości cechy od średniej. Jest jedną z najpopularniejszych miar służącą do opisu zbioru danych.
Pierwiastek kwadratowy z wariancji definiuje odchylenie standardowe.
Wariancja zmiennej losowej oznaczana jako lub zdefiniowana jest wzorem:
gdzie:
Z powyższej definicji wynika wzór:
Wariancja jest momentem centralnym drugiego rzędu zmiennej losowej.
Jeżeli ponadto oraz jest σ-ciałem zdarzeń, to wariancją warunkową nazywamy:
Wariancja wyrażona jest w jednostkach miary badanej cechy podniesionych do kwadratu.
Wariancja zdefiniowana jest dla zbioru obserwacji z cechą wzorem:
gdzie:
W przypadku obliczania wariancji dla danych pogrupowanych w postaci szereg rozdzielczego punktowego, wariancję oblicza się ze wzorów:
gdzie:
W przypadku szeregu rozdzielczego przedziałowego za wartość przyjmuje się środki poszczególnych przedziałów :
Ze względu na przyjęcie jako reprezentacji przedziałów wartości środkowych wariancja liczona według powyższego wzoru jest przybliżeniem wariancji dla danych kompletnych.
(1) Wariancję próby losowej o wartościach oblicza się ze wzoru:
(2) Wariancję dla populacji można estymować za pomocą n-elementowej próby losowej.
a) Estymator największej wiarygodności:
jest zgodnym, lecz obciążonym estymatorem wariancji (estymator ten jest jednak nieobciążony asymptotycznie). Obciążenie oznacza, że gdybyśmy z populacji losowali próbkę wielokrotnie i obliczali wariancje według powyższego wzoru, to ich średnia nie byłaby równa wariancji w populacji.
b) Estymator zgodny i nieobciążony (z poprawką Bessela tj. po zastąpieniu przez liczbę stopni swobody ), częściej wykorzystywany w praktyce:
(3) Gdy znamy dokładną wartość oczekiwaną w populacji, to istnieje estymator nieobciążony i zgodny:
Dla zmiennych losowych i dowolnych stałych zachodzą następujące własności:
1.
Dowód. Korzystając z własności wartości oczekiwanej (wartość oczekiwana stałej jest równa tej stałej), mamy:
2.
Dowód. Korzystamy z własności wartości oczekiwanej mówiącej o tym, że jeżeli zmienna losowa jest dodatnio określona prawie wszędzie to jej wartość oczekiwana jest dodatnia. Ponieważ zmienna losowa jest dodatnio określona, mamy:
3.
Dowód. Korzystając z definicji wariancji, a następnie z liniowości wartości oczekiwanej mamy:
4.
Dowód. Korzystamy z własności wartości oczekiwanej mówiącej o tym, że dla stałej i z liniowości:
5. w ogólnym przypadku; (gdzie to kowariancja)
Dowód. Sprawdzone zostanie tylko twierdzenie dla sumy, twierdzenie dla różnicy rozwiązuje się analogicznie. Czyli mamy:
Korzystając z liniowości wartości oczekiwanej i definicji kowariancji, mamy:
Z powyższego twierdzenia wynika, że jeżeli zmienne i są niezależne, to:
Pierwiastek z estymatora nieobciążonego wariancji jest często używany jako estymator odchylenia standardowego, jednak jest wówczas obciążony (zobacz odchylenie standardowe).