Historia rozwoju
6 września 2022 roku, podczas XXX Międzynarodowego Salonu Przemysłu Obronnego w Kielcach, Agencja Uzbrojenia zawarła z WB Electronics umowę na realizację pracy rozwojowej dotyczącej opracowania bezzałogowego statku poszukiwawczo-uderzeniowego Gladius 2. Efektem prac miało być opracowanie prototypów nowego bezzałogowca wraz z dokumentacją techniczną. Zakładano uzyskanie możliwości rażenia wysokowartościowych celów na odległości przekraczającej 100 km. Praca rozwojowa została zaplanowana na lata 2022–2026, a wartość umowy wynosiła 49,9 mln zł brutto.
28 maja 2026 roku Agencja Uzbrojenia i WB Electronics podpisały umowę na dostawę kolejnych 12 bateryjnych modułów ogniowych Gladius, których dostawy zaplanowano do 2030 roku. Kontrakt przewiduje zarówno dotychczasowe elementy systemu, jak i nowe efektory opracowane w ramach pracy Gladius 2, zdolne do rażenia celów oddalonych nawet o kilkaset kilometrów od miejsca startu. Według informacji opublikowanych przez Nową Technikę Wojskową we wrześniu 2026 roku Warmate 30 był już produkowany i miał zostać dostarczony Siłom Zbrojnym RP w ramach tego zamówienia.
Publiczna prezentacja gotowej konstrukcji odbyła się 8 września 2026 roku na MSPO. Ujawniono wówczas nazwę Warmate 30 oraz podstawowe parametry techniczne platformy.
Konstrukcja
Warmate 30 zbudowano w układzie aerodynamicznym latającego skrzydła, bez klasycznego usterzenia. Zewnętrzne elementy płatowca wykonano z materiałów kompozytowych, a jego kształt i pokrycie zaprojektowano z myślą o ograniczeniu skutecznej powierzchni odbicia radiolokacyjnego. Zmniejszeniu wykrywalności ma służyć również konstrukcja układu napędowego i dyszy wylotowej, ograniczająca sygnaturę termiczną.
Silnik umieszczono na grzbiecie centralnej części płatowca. Wlot powietrza i dysza wylotowa mają piłokształtne krawędzie. Warsight zwracał jednocześnie uwagę na widoczne elementy konstrukcji, takie jak płaskie okno w części nosowej, rurka Pitota, odsłonięte siłowniki powierzchni sterowych oraz połączenia zewnętrznych części skrzydeł z centropłatem.
W części nosowej umieszczono układy naprowadzania i elektronikę, za nimi znajduje się przedział głowicy bojowej, natomiast układ napędowy umieszczono w środkowej części płatowca. Sterowanie odbywa się za pomocą elektrycznie wychylanych powierzchni sterowych na krawędzi spływu skrzydła.
Napęd stanowi produkowany w Polsce silnik turboodrzutowy. Według informacji przekazanych Janes jego produkcję rozpoczęto w 2026 roku. Start wspomagany jest jednorazowym przyspieszaczem rakietowym, który rozpędza bezzałogowiec przed przejściem na napęd silnika marszowego.
Warmate 30 może korzystać z tej samej wyrzutni, z której w systemie Gladius startują BSP-U oraz FT-5. Opracowano również wyrzutnię kontenerową, przewidzianą do zastosowania na platformach lądowych i nawodnych. Według informacji przekazanych Janes przygotowanie efektora do użycia zajmuje mniej niż pięć minut.
Rozpiętość płatowca wynosi około 3 m, a jego długość nie przekracza około 2 m. Masa startowa wynosi około 100 kg, a długotrwałość lotu co najmniej godzinę. W materiałach producenta przytoczonych przez Warsight jako typowy zakres wysokości operacyjnej podano 500–1500 m nad poziomem terenu, przy maksymalnej wysokości lotu wynoszącej 5000 m n.p.m.. Według MILMAG konstrukcję przystosowano również do lotów z dużą prędkością na bardzo małych wysokościach.
Według informacji uzyskanych przez MILMAG bezzałogowiec może osiągać prędkość przekraczającą 450 km/h i razić cele oddalone o ponad 250 km od miejsca startu. W tabeli parametrów opublikowanej przez Warsight podano prędkość przelotową przekraczającą 150 km/h oraz zasięg łącza radiowego w linii widoczności wynoszący około 250 km. W tekście tej samej publikacji wartość ponad 150 km/h określono jednak jako prędkość maksymalną, a autor ocenił ją jako prawdopodobnie znacząco zaniżoną względem rzeczywistych możliwości konstrukcji.
System nawigacyjny Warmate 30 jest wspomagany przez opracowywane przez Grupę WB rozwiązania wykorzystujące sztuczną inteligencję. Według informacji uzyskanych przez MILMAG nie wymaga on wsparcia zewnętrznych systemów pozycjonowania, co ma zwiększać odporność platformy na zakłócenia nawigacji.
Integracja z systemem Gladius
Warmate 30 jest efektorem systemu Gladius. Według Warsight został w pełni zintegrowany z systemem zarządzania polem walki TOPAZ.
Warmate 30 obsługuje nawigację po zaprogramowanych punktach trasy oraz autonomiczny tryb ataku i może współpracować z rozpoznawczymi bezzałogowcami FT-5 wykorzystywanymi w Gladius-ie. W ramach rozwijanego systemu Gladius misje rozpoznania obrazowego, radarowego i elektronicznego mają być realizowane m.in. z użyciem bezzałogowych statków powietrznych FT-5.
Przeznaczeniem WARMATE 30 jest przede wszystkim zwalczanie celów o dużym znaczeniu operacyjnym w głębi ugrupowania przeciwnika, w tym stanowisk dowodzenia, systemów łączności oraz obiektów logistycznych. Według Janes efektor opracowany w ramach GLADIUS 2 ma rozszerzać system o warstwę dalekiego rażenia, a nie zastępować wcześniej wprowadzone do służby BSP-U.
