| Biskup tytularny Hadriane | |
| Kraj działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Biskup pomocniczy egazrchatu doniecko-charkowskiego | |
| Okres sprawowania |
2009–2013 |
| Wyznanie | |
| Kościół | |
| Inkardynacja | |
| Prezbiterat |
31 maja 1984 |
| Nominacja biskupia |
30 maja 1994 |
| Chirotonia biskupia |
12 lipca 1994 |
| Data konsekracji |
12 lipca 1994 | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Konsekrator | |||||||
| Współkonsekratorzy | |||||||
| |||||||
Wasyl Ihor Medwit OSBM (Igor Bogdan[potrzebny przypis], ur. 23 lipca 1949 w Przemyślu, zm. 12 września 2024 w Warszawie) – biskup greckokatolicki obrządku bizantyjsko-ukraińskiego, biskup pomocniczy doniecko-charkowski w latach 2009-2013.
Rodzice, Jan i Maria podczas niemieckiej okupacji ukrywali w swoim mieszkaniu w Przemyślu żydowską dziewczynkę. Znajdują się na liście "Sprawiedliwych Wśród Narodów Świata".
W połowie lat 70. ukończył studia w Akademii Rolniczej w Lublinie otrzymując tytuł lekarza weterynarii. Pracował w zawodzie przez kilka lat, m.in. w Huwnikach i Jarosławiu, zanim w dniu 26 grudnia 1978 r. wstąpił do zakonu św. Bazylego Wielkiego (bazylianie) w Warszawie.
Święcenia kapłańskie otrzymał w Rzymie 31 maja 1984 z rąk Jana Pawła II. Po święceniach pełnił funkcję wicerektora Kolegium Świętego Jozafata w Rzymie. Po powrocie do Polski był proboszczem parafii w Baniach Mazurskich i Kruklankach. Był protoihumenem Klasztoru Bazylianów w Węgorzewie. W latach 1989–1994 był przełożonym polskiej prowincji bazyliańskiej.
30 maja 1994 został mianowany biskupem pomocniczym archieparchii lwowskiej, ze stolicą tytularną Hadriane. Chirotonii biskupiej udzielił mu kardynał Myrosław Lubacziwśkyj.
20 września 1997 został mianowany egzarchą arcybiskupim kijowsko-wyszogrodzkim. Od 2004 był biskupem kurialnym Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego.
17 marca 2009 został biskupem pomocniczym egzarchatu doniecko-charkowskiego. 25 października 2013 papież Franciszek przyjął jego rezygnację z urzędu. Zmarł 12 września 2024 w monasterze ojców bazylianów w Warszawie, kilka godzin po odwiedzinach swojego zwierzchnika, arcybiskupa większego Światosława Szewczuka.