Welamen

Welamen, welamen korzeniowy (łac. velamen = okrycie, suknia) – wielowarstwowa, gąbczasta skórka tworzona przez obumarłe komórki na korzeniach powietrznych epifitów z rodziny storczykowatych i obrazkowatych. Służy do gromadzenia i wychwytywania wody z atmosfery oraz przytwierdzania roślin do nierówności pni. Martwe komórki otoczone są porowatymi, celulozowymi ścianami komórkowymi, które nadają welamenowi srebrzystą barwę w stanie suchym. Komórki welamenu nasączone wodą stają się przezroczyste i wówczas korzenie mają zwykle barwę zieloną. U niektórych gatunków warstwa komórek welamenu jest postrzępiona w formie filcowato zbitych włosków (np. storczykowate z rodzaju pafiopedilum).

Przypisy

1 2 3 4 Krystyna Oszkinis: Storczyki. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 2004. 83-09-01774-X.
1 2 3 4 AlicjaA. Szweykowska AlicjaA., JerzyJ. Szweykowski JerzyJ., Słownik botaniczny, Wiedza Powszechna, 2003, s. 960, ISBN 83-214-1305-6 .

[oszkinis-1] 1 2 3 4 Krystyna Oszkinis: Storczyki. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 2004. 83-09-01774-X.

[szweykowska-2] 1 2 3 4 AlicjaA. Szweykowska AlicjaA., JerzyJ. Szweykowski JerzyJ., Słownik botaniczny, Wiedza Powszechna, 2003, s. 960, ISBN 83-214-1305-6 .