Welum

Welum (łac. velum żagielek):

u parzydełkowców (Cnidaria) – kolista, zagięta do wewnątrz krawędź parasola hydromeduzy,
żagiel migawkowy (żagielek) larwy typu weliger u mięczaków,
fałd z tkanek liścia osłaniający zagłębione w liściu zarodnie poryblinowców (Isoetales),
ochronna, błoniasta warstwa strzępek młodych owocników grzybów,
regularnie perforowana błonka krzemionkowa zamykająca otwory, np. areole, w skorupce okrzemek,
fałd skórny służący do napędzania wody w głąb gardzieli śluzic i larw minogów, uniemożliwiający wydostawanie się cząstek pokarmowych z powrotem; oparty na szkielecie chrzęstnym, ma własne umięśnienie; prawdopodobnie występował też u osteostraków.

Przypisy

↑ Czasami pisane vellum.
1 2 Zoologia : bezkręgowce. T. 1. Red. nauk. Czesław Błaszak. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009. ISBN 978-83-01-16108-8.
1 2 Biologia. Multimedialna encyklopedia PWN Edycja 2.0. pwn.pl Sp. z o.o., 2008. ISBN 978-83-61492-24-5.
↑ Podbielkowski Z., Rejment-Grochowska I., Skirgiełło A.: Rośliny zarodnikowe. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1986, s. 703. ISBN 83-01-04394-6.
↑ Marcin Pliński, Andrzej Witkowski: Okrzemki – Bacillariophyta (Diatoms) (with the English key for the identification to the genus). T. 1: Okrzemki centryczne (Coscinodiscophyceae). Gdańsk: Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, 2009, s. 133, seria: Flora Zatoki Gdańskiej i wód przyległych (Bałtyk Południowy). ISBN 978-83-7326-649-0.
↑ Wincenty Kilarski: Anatomia ryb. Poznań: Powszechne Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 2012. ISBN 978-83-09-01080-7.
↑ Ryby kopalne. red. Michał Ginter. Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, 2012, s. 346. ISBN 978-83-235-0973-8.