| Wykonawca albumu studyjnego | ||||
| The Who | ||||
| Wydany |
2 sierpnia 1971 | |||
|---|---|---|---|---|
| Nagrywany |
marzec – maj 1971 | |||
| Gatunek | ||||
| Długość |
43:36 (LP) | |||
| Wydawnictwo | ||||
| Producent | ||||
| Oceny | ||||
| Album po albumie | ||||
| ||||
Who’s Next – album brytyjskiej grupy rockowej The Who z 1971 roku. Przez wielu fanów zespołu uważany jest za najlepsze osiągnięcie grupy. Choć pierwotnie album miał stać się kolejnym koncept albumem lub rock operą zespołu, tematyka jest bardzo zróżnicowana – znajdują się tu zarówno odniesienia do filozofii życiowej (pierwsze dwa utwory), miłości (kolejne dwa), czy polityki (ostatni utwór). Wiele piosenek było wielokrotnie coverowanych przez innych artystów, m.in. przez Pearl Jam i Limp Bizkit. „Baba O’Riley” oraz „Won't Get Fooled Again” zostały wykorzystane w serialach Kryminalne zagadki Nowego Jorku, Kryminalne zagadki Miami i Dr House oraz w filmie Kostka przeznaczenia. Do końca lat 90. XX wieku ostatni utwór był zakazany w Korei Południowej.
W 2003 album został sklasyfikowany na 28. miejscu listy 500 albumów wszech czasów dwutygodnika „Rolling Stone”.
Muzyka i teksty autorstwa Pete’a Townshenda (z wyjątkiem „My Wife”).
| 1. | „Baba O’Riley” | 5:08 |
| 2. | „Bargain” | 5:34 |
| 3. | „Love Ain’t For Keeping” | 2:10 |
| 4. | „My Wife” (Entwistle) | 3:36 |
| 5. | „The Song Is Over” | 6:18 |
| 6. | „Getting In Tune” | 4:50 |
| 7. | „Going Mobile” | 3:43 |
| 8. | „Behind Blue Eyes” | 3:44 |
| 9. | „Won’t Get Fooled Again” | 8:33 |
|
|
43:36 | |
| 1. | „Pure and Easy” | 4:19 |
| 2. | „Baby Don’t You Do It” | 5:13 |
| 3. | „Naked Eye” | 5:22 |
| 4. | „Water” | 6:25 |
| 5. | „Too Much of Anything” | 4:24 |
| 6. | „I Don’t Even Know Myself” | 4:54 |
| 7. | „Behind Blue Eyes” (alt. wersja) | 3:25 |
|
|
34:02 | |
| Kraj | Certyfikat | Sprzedaż |
|---|---|---|
| Stany Zjednoczone (RIAA) | 3x platynowa płyta | 3 000 000+ |
| Wielka Brytania (BPI) (edycja z 1993) |
platynowa płyta | 300 000+ |
| Włochy (FIMI) | złota płyta | 25 000+ |