Wickerhamomyces anomalus

Wickerhamomyces anomalus
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

grzyby

Typ

grzyby workowe

Klasa

Saccharomycetes

Rząd

Saccharomycetales

Rodzina

Wickerhamomycetaceae

Rodzaj

Wickerhamomyces

Gatunek

Wickerhamomyces anomalus

Nazwa systematyczna
Wickerhamomyces anomalus (E.C. Hansen) Kurtzman, Robnett & Bas.-Powers
FEMS Yeast Res. 8(6): 952 (2008)

Wickerhamomyces anomalus (E.C. Hansen) Kurtzman, Robnett & Bas.-Powers – gatunek grzybów z rzędu drożdżakowców (Saccharomycetales). Jeden z najczęściej występujących gatunków drożdży w produktach spożywczych.

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Wickerhamomyces, Wickerhamomycetaceae, Saccharomycetales, Saccharomycetidae, Saccharomycetes, Saccharomycotina, Ascomycota, Fungi.

Po raz pierwszy opisał go w 1891 r. Emil Christian Hansen, nadając mu nazwę Saccharomyces anomalus. Potem zaliczany był do różnych rodzajów w randze gatunku lub odmiany. W 2008 r. Cletus Paul Kurtzman, Christie J. Robnett i Eleanor Basehoar-Powers w wyniku badań nowoczesnymi metodami biologii molekularnej i analizy DNA przenieśli go do nowo utworzonego przez siebie rodzaju Wickerhamomyces. Ma około 50 synonimów, niektóre z nich:

Rozwój i rozmnażanie

W kolonii na agarze z 5% ekstraktem słodowym po 3 dniach w temperaturze 25 °C komórki przybierają kształt kulisty lub wydłużony, o wymiarach 1,9–4,1 × 2,1–6,1 µm i występują pojedynczo, w parach lub w małych skupiskach. Kolonia ma konsystencję masła i lekko brązowy kolor. Niektóre szczepy wytwarzają błonki różniące się grubością i powierzchnią; może być gładka lub pofałdowana.

Na płytkach Dalmau na agarze po 7 dniach w temperaturze 25 °C pod szkłem nakrywkowym, u wielu szczepów mogą powstawać liczne, rozgałęzione pseudostrzępki, niektóre szczepy ich nie tworzą. Nigdy nie powstają prawdziwe strzępki, nie jest więc grzybem dymorficznym. Przy dostępie tlenu kolonie są białe do brązowobiałych, u niektórych szczepów gładkie i błyszczące, u innych matowe i nieco kredowe. Brzeg kolonii cały lub klapowany, czasami wykazują frędzle pseudostrzępek. Kultury zwykle wydzielają lekko przyjemny zapach.

Występowanie

W. anomalus jest szeroko rozpowszechniony w przyrodzie, występuje w glebie, materiale roślinnym, dla ludzi i zwierząt jest oportunistycznym patogenem. Prawdopodobnie głównym siedliskiem tego gatunku są rośliny, w słowackich badaniach okazało się, że jest to jeden z najczęściej występujących drożdży izolowanych z liści i igieł 10 różnych gatunków drzew naturalnie rosnących w Karpatach na Słowacji.

Znajduje się na trzecim miejscu na liście najczęściej występujących drożdży w produktach spożywczych. Występuje w winach, piwach i sokach. Znajduje się w fermentujących piwach i winach, pojawia się po tygodniu w kiszonych oliwkach i stanowi tu 50% populacji drożdży. Często powoduje psucie się piwa i produktów piekarniczych.

Zastosowania

W. anomalus charakteryzuje się zdolnością do wzrostu w stresujących warunkach środowiskowych, takich jak ekstremalne pH, niska aktywność wody i warunki beztlenowe, rzadko jednak wykorzystywany jest w biotechnologii.

Chorobotwórczość

W literaturze jest wiele doniesień o wykryciu W. anomalus w próbkach klinicznych. Jego anamorfa została wyizolowana z zakażonego płuca ludzkiego, uznano ją także za przyczynę fungemii u noworodków i grzybicze zapalenie rogówki oka. Podano sporadyczne przypadki zapalenia płuc, zapalenia wsierdzia i komór serca, infekcji dróg moczowych i infekcji błony śluzowej jamy ustnej. Śmiertelność noworodków z powodu fungemii spowodowanej tym patogenem wyniosła 41%, co wskazuje, że jest to nowy patogen szpitalny. Czynnikami ryzyka są cewniki do żyły centralnej, wcześniejsza antybiotykoterapia, żywienie pozajelitowe, długi czas hospitalizacji, a u niemowląt niska masa urodzeniowa i wcześniactwo.