okładka pierwszego wydania (1909) | |||
| Autor |
Michaił Gerszenzon, Nikołaj Bierdiajew, Siergiej Bułgakow, Piotr Struwe, Siemion Frank i in. | ||
|---|---|---|---|
| Tematyka | |||
| Wydanie oryginalne | |||
| Język |
rosyjski | ||
| Data wydania |
1909 | ||
| Pierwsze wydanie polskie | |||
| Data wydania polskiego |
1986 | ||
| Wydawca | |||
| Przekład |
Pajcaw [pseud.] | ||
| |||
Drogowskazy: zbiór rozpraw o inteligencji rosyjskiej (ros. Вехи. Сборник статей о русской интеллигенции, Wiechi. Zbornik statiej o russkoj intielligiencii) – zbiór artykułów filozofów rosyjskich, krytykujący rewolucyjne tradycje inteligencji w Imperium Rosyjskim. Autorami artykułów byli Nikołaj Bierdiajew, Siergiej Bułgakow, Michaił Gerszenzon, Izgojew, Bogdan Kistiakowski, Piotr Struwe i Siemion Frank. Almanach Wiechi niejednokrotnie zestawiano z późniejszym o osiemnaście lat głośnym esejem Juliena Bendy Zdrada klerków ze względu na szczególną „sytuacyjność” tych dwóch wydarzeń intelektualnych, ich wymiar krytyki politycznej i środowiskowej. Prasa mieszczańska dostrzegła w Wiechach znamię czasu — zwrot kadetów (Partii Konstytucyjno-Demokratycznej) na prawo, ich przesunięcie się w kierunku konserwatywnym, a nawet ku zwolenników carskiego samowładztwa.
Wiechi nawiązują do innego zbioru artykułów filozoficzno-społecznych, zatytułowanego Problemy idealizmu (1902). Twórcy Drogowskazów, których nazwano Wiechowcami, poddali krytyce materializm i ateizm Wissariona Bielinskiego, Nikołaja Czernyszewskiego, Gieorgija Plechanowa oraz ideologię marksizmu. Wiechi znalazy kontynuację w wydanym w 1918 roku zbiorze De profundis. Zdaniem Leszka Augustyna pendant do Wiechów może stanowić szkic Gieorgija Fiedotowa Tragedia inteligencji (1926).