Wielkoryta

Wielkoryta
Велікарыта
Великорита
	; Cerkiew św. Proroka Eliasza
Państwo	Białoruś
Obwód	brzeski
Rejon	małorycki
Sielsowiet	Wielkoryta
Populacja; • liczba ludności	; 305; (2025)
Nr kierunkowy	+375 1651
Kod pocztowy	225912
	Położenie na mapie obwodu brzeskiego Wielkoryta
	Położenie na mapie Białorusi Wielkoryta
	Położenie na mapie Polski w 1939 r. Wielkoryta
	51°56′18″N 24°03′07″E/51,938333 24,051944
	Multimedia w Wikimedia Commons

Wielkoryta (biał. Велікарыта, Wielikaryta; ros. Великорита, Wielikorita) – agromiasteczko na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie małoryckim, w sielsowiecie Wielkoryta, nad Rytą i przy drodze republikańskiej R17.

Siedziba parafii prawosławnej; znajduje się tu cerkiew pw. św. Proroka Eliasza.

Historia

Wieś Wielka Ryta ekonomii brzeskiej w drugiej połowie XVII wieku.

W XIX i w początkach XX w. położona była w Rosji, w guberni grodzieńskiej, w powiecie brzeskim. Była wówczas siedzibą gminy (wołości) Wielkoryta.

W dwudziestoleciu międzywojennym leżała w Polsce, w województwie poleskim, w powiecie brzeskim, w gminie Wielkoryta. Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.

W 1943 radzieccy partyzanci torturowali i zamordowali właściciela dworu, który udzielał pomocy materialnej miejscowej ludności i partyzantom, a także spalili dwór.

Urodził tu się senator RP Janusz Bielawski.

Dwór Leszczyńskich przed 1939
Mieszkańcy Wielkoryty w okresie I wojny światowej

Zobacz też

Małoryta

Przypisy

↑ Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2019. ISBN 978-83-254-2578-4.
↑ Православный приход храма святого пророка Илии в агрогородке Великорита. pravbrest.by. [dostęp 2022-01-03]. (ros.).
↑ Stanisław Zawadzki, Gospodarowanie ekonomiami królewskimi w Wielkim Księstwie Litewskim w świetle kontraktów dzierżawnych z II poł. XVII w., Warszawa 2021, s. 167.
↑ Baza Miejscowości Kresowych. [dostęp 2022-01-03]. (pol.).
↑ Несцярчук Л. Замкі, палацы, паркі Берасцейшчыны X — XX стагоддзяў (гісторыя, стан, перспектывы). — Mińsk: БЕЛТА, 2002. s. 239.

Bibliografia

Wielkoryta na mapie WIG
Дзяржаўнага цэнтра картографа-геадэзічных матэрыялаў і даных Рэспублікі Беларусь. [dostęp 2022-01-03]. (ros.).

[1] Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2019. ISBN 978-83-254-2578-4.

[2] Православный приход храма святого пророка Илии в агрогородке Великорита. pravbrest.by. [dostęp 2022-01-03]. (ros.).

[3] Stanisław Zawadzki, Gospodarowanie ekonomiami królewskimi w Wielkim Księstwie Litewskim w świetle kontraktów dzierżawnych z II poł. XVII w., Warszawa 2021, s. 167.

[4] Baza Miejscowości Kresowych. [dostęp 2022-01-03]. (pol.).

[5] Несцярчук Л. Замкі, палацы, паркі Берасцейшчыны X — XX стагоддзяў (гісторыя, стан, перспектывы). — Mińsk: БЕЛТА, 2002. s. 239.