| Data urodzenia |
25 stycznia 1899 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
wrzesień 1944 |
| Zawód, zajęcie |
lekarz |
Wiktor Miller (ur. 25 stycznia 1899, zm. wrzesień 1944 w obozie zagłady w Chełmnie nad Nerem) – żydowski lekarz internista, kierownik Wydziału Zdrowia Starszeństwa Żydów w Łodzi podczas II wojny światowej.
Był synem Chaima i Blumy Jakubowicz. W latach 20. XX wieku był członkiem zarządu Domu Młodzieży Żydowskiej przy ul. Południowej 18, a także skarbnikiem tamtejszego Ogniska Szerzenia Wiedzy. Żonaty z Ireną, miał syna Adama (ur. 1935). Mieszkał przy ul. Sienkiewicza 40.
Był naczelnym lekarzem uruchomionego na przełomie 1940 i 1941 roku Szpitala nr 5 przy ul. Mickiewicza 5, podległego Starszeństwu Żydów w Łodzi. Od maja 1941 roku do likwidacji getta łódzkiego pełnił funkcję kierownika Wydziału Zdrowia łódzkiego Judenratu, zastąpił na tym stanowisku Leona Szykiera, który popadł w konflikt z Chaimem Rumkowskim i jego bratem, Józefem. W getcie mieszkał przy ul. Franciszkańskiej 107, a następnie przy ul. Jakuba 8.
Po tzw. Wielkiej Szperze kierowany przez niego wydział działał w bardzo ograniczonym zakresie. Był bliskim współpracownikiem oraz prywatnym lekarzem Hansa Biebowa, w listopadzie 1943 roku na jego polecenie został członkiem triumwiratu odpowiedzialnego za dystrybucję żywności w getcie. Od czerwca 1944 roku uczestniczył w pracach Komisji Wysiedleńczej.
Podczas likwidacji getta został uwięziony przy ulicy Łagiewnickiej 36. Został zamordowany wraz z całą rodziną na polecenie Hansa Biebowa tydzień po likwidacji getta łódzkiego, według materiałów zebranych podczas procesu Biebowa, Miller miał zostać umieszczony wraz z rodziną w obozie przy ulicy Jakuba 16, gdzie był następnie bity i szykanowany. Wkrótce później wysłano go wraz z rodziną do obozu zagłady w Chełmnie nad Nerem. Według Icchaka Rubina miał zostać osobiście zastrzelony przez Biebowa w Łodzi.