Wiktor Natanson

Wiktor Natanson
Humięcki
kapral podchorąży kapral podchorąży
Data i miejsce urodzenia

31 marca 1929
Warszawa

Data śmierci

24 lipca 2020

Przebieg służby
Lata służby

1943-1946

Siły zbrojne

Narodowe Siły Zbrojne
Polskie Siły Zbrojne

Jednostki

Kompania NSZ „Warszawianka”
3 Dywizja Strzelców Karpackich

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa:

Praca poza służbą wojskową

inżynier

Odznaczenia
Grób Wiktora Natansona na cmentarzu wojskowym na Powązkach

Wiktor Zenon Natanson, ps. „Humięcki” (ur. 31 marca 1929 w Warszawie, zm. 24 lipca 2020) – polski inżynier, powstaniec warszawski, żołnierz kompanii NSZ „Warszawianka”.

Życiorys

W czasie II wojny światowej ukończył trzy klasy tajnych kompletów w Gimnazjum im. ks. Józefa Poniatowskiego.

W 1943 został wciągnięty do pracy konspiracyjnej w NSZ przez swojego kuzyna Macieja Szymańskiego. Ukończył Szkołę Podchorążych Piechoty Centrum Wyszkolenia Narodowych Sił Zbrojnych. Brał udział w powstaniu warszawskim jako żołnierz plutonu por. Jana Bohdana Gołkontta w kompanii NSZ „Warszawianka” Zgrupowania „Chrobry II”. Uczestniczył w akcjach na terenie Śródmieścia Północnego m.in. w obronie magazynów Hartwiga czy osłonie oddziałów wycofujących się ze Starówki. W ostatnich dniach powstania został awansowany na stopień kaprala podchorążego.

Po kapitulacji powstania przeszedł przez obóz jeniecki w Ożarowie. Następnie przewieziono go do Stalagu 344 Lamsdorf. W obozie przebywał do czasu pieszej ewakuacji w końcu stycznia 1945. Po wyczerpującym marszu został oswobodzony w kwietniu 1945 przez amerykańskich żołnierzy. Przez obóz dla byłych jeńców wojennych w Murnau trafił do II Korpusu Polskiego we Włoszech. Otrzymał przydział do 3. Dywizji Strzelców Karpackich. W trakcie służby uzupełnił swoje wykształcenie w gimnazjum i liceum.

Latem 1946 znalazł się w Wielkiej Brytanii, a w lipcu 1947 powrócił do Polski. Zamieszkał z rodzicami w Warszawie. W maju 1948 zdał maturę, po czym rozpoczął studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej ukończone dyplomem w 1952. Podjął pracę w zawodzie. W 1972 wyemigrował do Kanady, gdzie pracował w przemyśle lotniczym. W 1992 przyjechał na krótko do Polski, a w 2009 powrócił na stałe. Zamieszkał w Domu Pomocy Społecznej „Kombatant” w Legionowie.

Zmarł 24 lipca 2020. 5 sierpnia został pochowany w Panteonie Polski Walczącej na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (krypta LB-III-6).

Rodzina

Pochodził z rodziny żydowskiej. Był synem Wiktora Natansona, prawnika, i Zenobii z Trajdosów. Miał dwie siostry. Jego wujem (bratem matki) był znany działacz endecki – Mieczysław Trajdos. Kuzynem był zaś Maciej Matthew Szymanski, architekt i także żołnierz NSZ. W 1953 ożenił się, a w 1954 przyszła na świat jego córka.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 3 Powstańcze Biogramy - Wiktor Natanson [online], www.1944.pl [dostęp 2025-03-27].
  2. 1 2 3 4 5 6 Wiktor Natanson (1929-2020), „Łambinowicki Rocznik Muzealny”, 43, Opole 2020, s. 197-199, ISSN 0137-5199.
  3. 1 2 Wielka Genealogia Minakowskiej - M.J. Minakowska [online], wielcy.pl [dostęp 2025-03-27].
  4. ↑ M.P. z 2010 r. nr 62, poz. 803 „za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej”.