Leliwa | |
| Podstoli kaliski, kasztelan nakielski, starosta generalny Wielkopolski | |
| Rodzina | |
|---|---|
| Data urodzenia |
ok. 1370 |
| Data śmierci | |
| Ojciec |
Wincenty Granowski |
| Matka |
Nieznana |
| Żona |
1. Nieznana |
| Dzieci |
1. Mikołaj Granowski |
Wincenty Granowski (również jako Wincenty z Granowa, Wincenty Pilecki) herbu Leliwa (ur. ok. 1370, zm. pomiędzy 10 lipca a 9 grudnia 1410) – podstoli kaliski od 1386, kasztelan nakielski od 1387, starosta generalny Wielkopolski od 1409, starosta Śremu przed 1400 do 1406, dyplomata, znawca spraw krzyżackich, dowódca chorągwi w bitwie pod Grunwaldem, zarządca Torunia.
Pochodził z wpływowej rodziny. Brał udział w wielu poselstwach. Był właścicielem miasta Śrem z okolicami i wielu innych posiadłości. W 1409 był właścicielem Łańcuta i Ilkowic (powiat tarnowski).
Jego pozycję na dworze królewskim umocniło zawarte przed 2 października 1397 małżeństwo z dwukrotną wdową Elżbietą Pilecką, siostrzenicą Spytka z Melsztyna i dziedziczką Ottona z Pilczy. Elżbieta wniosła w posagu Pilicę, a Wincenty zaczął się pisać Pileckim.
Z tego związku pochodziło pięcioro dzieci:
Wincenty z poprzedniego małżeństwa miał czterech synów: Mikołaja, Andrzeja, Wawrzyńca i Blizbora.
Pomiędzy 10 lipca a 9 grudnia 1410 Wincenty Granowski zmarł, prawdopodobnie otruty. Wdowa po nim poślubiła w 1417 króla Polski Władysława Jagiełłę.