Wincenty Rusiecki
 podpułkownik piechoty | |
| Data i miejsce urodzenia |
14 lutego 1894 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
1 września 1939 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
do 1939 |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | |
| Stanowiska |
komendant RU |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
          | |
Wincenty Rusiecki (ur. 15 lutego 1894 w Bobrujsku, zm. 1 września 1939 w Poznaniu) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
Urodził się w Bobrujsku, ówczesnym mieście powiatowym guberni mińskiej, w rodzinie Jana i Sabiny z Korwin-Łucewiczów.
Służył w 45 pułku piechoty. 19 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłej Armii Polskiej we Francji.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 45 pp. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1922 i 309. lokatą w korpusie oficerów piechoty.
10 lipca 1922 został zatwierdzony, jako pełniący obowiązki dowódcy batalionu w 45 pułku piechoty w Równem. 1 grudnia 1924 prezydent RP nadał mu stopień majora z dniem 15 sierpnia 1924 i 93. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W lipcu 1926 został przesunięty ze stanowiska dowódcy II baonu na stanowisko kwatermistrza 45 pp. Przesunięcie miało miejsce niecały miesiąc od katastrofy pod Powurskiem, której ofiarami byli między innymi żołnierze dowodzonego przez niego batalionu. 24 grudnia 1929 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1930 stopień podpułkownika w korpusie oficerów piechoty i 25. lokatą. W listopadzie 1928 został przeniesiony do 32 pułku piechoty w Modlinie na stanowisko dowódcy batalionu. W marcu 1930 został przeniesiony do 19 pułku piechoty we Lwowie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku.
W listopadzie 1933 został scharakteryzowany przez inspektora armii, generała dywizji Juliusza Rómmla, jako „oficer zamiłowany w służbie liniowej, duży praktyk-dowódca, na wojnie wybitny. Instruktor bardzo dobry, administrator i organizator dobry. Charakter żywy i ustalony, ruchliwy, dbały o podwładnych. Nadaje się na dowódcę pułku. Zdolności przeciętne. Opinia według skali Pana Marszałka: ponad przeciętny”. Pomimo pozytywnej opinii inspektora armii nie otrzymał dowództwa pułku, lecz w kwietniu 1934 został wyznaczony na stanowisko komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień Jarocin. Po 1935 został przeniesiony na stanowisko komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień Poznań Powiat. 1 września 1938 dowodzona przez niego jednostka została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Poznań Powiat, a zajmowane przez niego stanowisko otrzymało nazwę „komendant rejonu uzupełnień”. W 1939 w dalszym ciągu pełnił służbę na tym stanowisku.
Zginął pierwszego dnia wojny w czasie bombardowania Poznania przez Luftwaffe. Pochowany na cmentarzu Bohaterów Polskich w Poznaniu (kwatera 1, rząd A, miejsce 1).
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari – 13 kwietnia 1921
- Krzyż Walecznych trzykrotnie (po raz pierwszy, po raz drugi)
- Złoty Krzyż Zasługi – 10 listopada 1928
- Medal Niepodległości – 16 marca 1937 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
- Krzyż Kawalerski Orderu Legii Honorowej – 12 lutego 1922
- francuski Krzyż Wojenny
- Medal Zwycięstwa – 27 sierpnia 1921
- Medal Pamiątkowy Wielkiej Wojny – 27 sierpnia 1921
Uwagi
- ↑ 26 stycznia 1934 ogłoszono sprostowanie imienia i daty urodzenia ppłk Wiktora Rusieckiego z „Wiktor ur. 15 lutego 1894” na „Wincenty ur. 14 lutego 1894”.
Przypisy
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 26 stycznia 1934, s. 24.
- 1 2 Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2025-06-11].
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2025-06-11].
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2025-06-11]., tu urodzony 2 lutego 1894.
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2025-06-11]., tu urodzony w 1893.
- 1 2 Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 32 z 25 sierpnia 1920, s. 788.
- ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 150, 852, jako Wiktor Rusiecki ur. 2 lutego 1893.
- ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 42, jako Wiktor Rusiecki ur. 2 lutego 1893.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 22 z 22 lipca 1922, s. 549.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 131 z 17 grudnia 1924, s. 734.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 28 z 19 lipca 1926, s. 224.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 61, 175.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 21 z 24 grudnia 1929, s. 439.
- 1 2 3 Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 12.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 5 listopada 1928, s. 337.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 31 marca 1930, s. 103.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 23, 549.
- ↑ Opinie podpułkowników piechoty stan na 10 marca 1938 roku. [w:] Referat Personalny GISZ, sygn. 701/1/120, s. 127 [on-line]. Instytut Józefa Piłsudskiego w Ameryce, 1938. [dostęp 2025-06-11].
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934, s. 153.
- ↑ Lista starszeństwa 1935 ↓, s. 12.
- 1 2 Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 855.
- ↑ Program „Straty osobowe i ofiary represji pod okupacją niemiecką”. Fundacja „Polsko-Niemieckie Pojednanie”. [dostęp 2025-06-11]., jako Wiktor Rusiecki ur. 15 lutego 1894.
- ↑ Wincenty Rusiecki. Urząd Miasta Poznania. [dostęp 2025-06-11].
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 16 z 23 kwietnia 1921, s. 812, jako Wiktor.
- ↑ Księga Chwały 1992 ↓, s. 584.
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2025-06-11].
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 40 z 23 listopada 1921, s. 1547.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 26 stycznia 1922, s. 75.
- ↑ M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska”.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 15 z 11 listopada 1928, s. 407.
- ↑ M.P. z 1937 r. Nr 64, poz. 94 (ISAP), jako ppłk dypl. Rusiecki Wiktor.
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2025-06-11].
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 1 kwietnia 1922, s. 250.
- 1 2 Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 34 z 27 sierpnia 1921, s. 1322.
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2023-10-30].
- Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r.. Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1921.
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922.
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych piechoty. 5 czerwiec 1935. Warszawa: Departament Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych, 1935.
- Księga Chwały Piechoty. Bronisław Prugar-Ketling (red.). Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 1992.
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.