Wincenty Tomaszewski

Wincenty Tomaszewski
podporucznik podporucznik
Data i miejsce urodzenia

5 kwietnia 1912
Harbin

Data i miejsce śmierci

21 stycznia 1985
Grimsby

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wojsko Polskie
Polskie Siły Zbrojne

Jednostki

Samodzielna Brygada Strzelców Karpackich
Pułk Ułanów Karpackich

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa:

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920–1941, dwukrotnie) Medal Wojska Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino Gwiazda za Wojnę 1939–1945 (Wielka Brytania) Gwiazda Afryki (Wielka Brytania) Gwiazda Italii (Wielka Brytania) Medal Obrony (Wielka Brytania) Medal Wojny 1939–1945 (Wielka Brytania)

Wincenty Tomaszewski (ur. 5 kwietnia 1912 w Harbinie, zm. 21 stycznia 1985) – podporucznik Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się w Harbinie w Mandżurii. Pracował jako kierowca w Polskim Konsulacie w Harbinie. Po wybuchu II wojny światowej, na pokładzie francuskiego statku „Félix Roussel”, razem z 13 ochotnikami do armii polskiej, wypłynął 8 maja 1940 z Szanghaju i dotarł do Port Saidu. W Bejrucie otrzymał przydział do Brygady Strzelców Karpackich pod dowództwem gen. Stanisława Kopańskiego, stacjonującej w miejscowości Homs w Syrii, do której zgłosił się 17 czerwca 1940. Został skierowany do oddziału sanitarnego. W szeregach Brygady, w sierpniu 1941 brał udział w walkach obronnych w Tobruku, następnie uczestniczył w bitwie pod Gazalą. Po zakończeniu walk, w kwietniu 1942 został skierowany do Szkoły Podchorążych Rezerwy Kawalerii w Amiriya (Palestyna), po skończeniu której otrzymał przydział do Pułku Ułanów Karpackich, z którym (w ramach 2. Korpusu Polskiego gen. Władysława Andersa) przeszedł kampanię włoską, m.in. walczył w bitwie o Monte Cassino (w której dowodził plutonem w ostatecznym szturmie), oraz był dowódcą pocztu sztandarowego Pułku aż do chwili złożenia go w Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie.

Po wojnie osiedlił się w Grimsby, w Wielkiej Brytanii. Powrócił do swojego wyuczonego zawodu i podjął się pracy mechanika samochodowego, a z czasem stał się właścicielem dużego miejscowego warsztatu.

Był dwukrotnie żonaty. Pierwszą żoną była Jadwiga (1915–2000), z którą miał córkę Annę Janik. W 1954, w Anglii ożenił się z Audrey Stevenson (zm. 2009).

Zmarł 21 stycznia 1985, pochowany na cmentarzu Grimsby - Scartho Road.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Mariusz Borysiewicz, Z Dalekiego Wschodu na Bliski Wschód, do Afryki Północnej i Europy Polacy z Mandżurii w szeregach Wojska Polskiego w latach 1939–1945 (część 2) [online], irjp.gov.pl [dostęp 2023-11-29].
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 John Taylor's Auctions w Louth w Lincolnshire - aukcja przedmiotów należących do Wincentego Tomaszewskiego, oficera ułanów karpackich [dostęp 2023-11-29].
  3. 1 2 Harbin mała ojczyzna, moja miłość, Babcia Jadwiga Tomaszewska i rodzina w Harbinie – Narodowa GA.PA [online] [dostęp 2023-11-29] (pol.).
  4. ↑ Szlak bojowy - stowarzyszenieuk.pl [online], www.stowarzyszenieuk.pl [dostęp 2023-11-29].
  5. 1 2 Karol Borawski, Cała Anglia mówi o Polaku. Pamiątki sprzedały się w 140 sekund [online], wiadomosci.wp.pl, 30 października 2022 [dostęp 2023-11-29] (pol.).
  6. ↑ Cmentarze komunalne w Elblągu - wyszukiwarka osób pochowanych [online], elblag.artlookgallery.com [dostęp 2023-11-29].
  7. ↑ Wincenty TOMASZEWSKI [online], funeral-notices.co.uk [dostęp 2023-11-29] (ang.).
  8. ↑ Kawalerowie Orderu Virtuti Militari [online], www.stankiewicze.com [dostęp 2017-11-27] [zarchiwizowane z adresu 2008-05-06].
  9. ↑ Komunikat o nadaniu Orderu Odrodzenia Polski. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, s. 16, Nr 3 z 31 grudnia 1984.
  10. ↑ E. Kajdański, Wspomnienia z mojej Atlantydy, Kraków: Wydawnictwo Literackie 2013.