| Data i miejsce urodzenia |
23 stycznia 1924 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
13 grudnia 1992 |
| Poseł na Sejm PRL II, III, VII i VIII kadencji | |
| Okres |
od 1957 |
| Przynależność polityczna | |
| Odznaczenia | |
    | |
Wit Drapich (ur. 23 stycznia 1924 w Świątnikach Górnych, zm. 13 grudnia 1992 w Warszawie) – polski polityk, poseł na Sejm PRL II, III, VII i VIII kadencji, wojewoda krakowski.
Syn Jana i Anny. Jego siostrą była Maria Wilusz, historyk ruchu robotniczego. Od 1945 członek Polskiej Partii Socjalistycznej, a od 15 grudnia 1948 Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Uzyskał wykształcenie wyższe ekonomiczne, zdobywając tytuł zawodowy magistra ekonomii w Szkole Inżynierskiej i Wyższej Szkole Ekonomicznej w Szczecinie. Od 11 listopada 1956 do 31 lipca 1965 był sekretarzem ekonomicznym Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Szczecinie.
W 1957 uzyskał mandat posła na Sejm PRL II kadencji, reprezentując okręg Szczecin. Zasiadał w Komisji Gospodarki Morskiej i Żeglugi, Komisji Komunikacji i Łączności oraz w Komisji Planu Gospodarczego, Budżetu i Finansów. W 1961, 1976 i 1980 ponownie uzyskiwał mandat posła. Do Sejmu III kadencji dostał się z okręgu Szczecin, do VII z okręgu Kraków, a do VIII z okręgu Tarnów. Kandydował z ramienia Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W Sejmie III kadencji zasiadał w Komisji Gospodarki Morskiej i Żeglugi, w Sejmie VII w Komisji Kultury i Sztuki oraz w Komisji Planu Gospodarczego, Budżetu i Finansów, a w Sejmie VIII w Komisji Handlu Zagranicznego, Komisji Mandatowo-Regulaminowej, Komisji Skarg i Wniosków oraz w Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektu ustawy o Radach Narodowych i Samorządzie Terytorialnym.
W 1951 został sekretarzem Komitetu Uczelnianego PZPR na Politechnice Szczecińskiej. Od 1959 do 1975 był zastępcą członka, a w 1975 członkiem Komitetu Centralnego PZPR. Od 19 maja 1975 do 10 grudnia 1977 pełnił funkcję I sekretarza Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Krakowie.
W 1965 był dyrektorem w Ministerstwie Żeglugi, a w latach 1966–1969 dyrektorem w Ministerstwie Oświaty i Szkolnictwa Wyższego. W tymże resorcie od 1969 do 1972 pełnił funkcję wiceministra. Od 1 lutego 1972 do 9 grudnia 1973 był przewodniczącym prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krakowie, a od 13 grudnia 1973 do 1975 wojewodą krakowskim. Był też przewodniczącym Rady Narodowej m. Krakowa (w ówczesnym krakowskim województwie miejskim). Ponadto w 1974 zasiadał w Radzie Naczelnej Związku Bojowników o Wolność i Demokrację, a w latach 1977–1983 był wiceprzewodniczącym Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu.
Członek prezydium Tymczasowej Rady Krajowej Patriotycznego Ruch Odrodzenia Narodowego oraz RK PRON w latach 80.. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera AII-10-19).