Profesor Witold Klinger w 1895 r. ukończył gimnazjum klasyczne w Niemirowie. Następnie w 1897 zapisał się na Wydział Historyczno-Filologiczny w Kijowie, gdzie studiował filologię klasyczną. W roku 1901 zdał egzamin państwowy i otrzymał dyplom pierwszego stopnia oraz złoty medal za rozprawę konkursową pt. Baśń w historii Herodota (Skazocznyje motywy w istorii Herodota). Po dwóch latach dalszych studiów w charakterze stypendysty profesorskiego przy Katedrze Filologii Klasycznej w Kijowie zdał w jesieni 1903 roku egzamin magisterski, po czym w 1904 wysłany został na 5 semestrów do Monachium dla pogłębienia studiów w zakresie filologii klasycznej. W roku 1908 został docentem Uniwersytetu Kijowskiego i wkrótce potem także w Kijowskich Wyższych Kursach dla Kobiet. Uzyskawszy w 1911 na podstawie pracy pt. Zwierzę w zabobonie ludowym starożytnym i współczesnym (Żywotnoje w anticznom i sowremiennom sujewierii) stopień magistra nauk filologicznych, powołany został na Katedrę Filologii Klasycznej na Kijowskich Wyższych Kursach dla Kobiet. Z początkiem 1915 objął prof. Klinger Katedrę Filologii Klasycznej w Instytucie Historyczno-Filologicznym ks. Bezborodko w Niżynie. Godność kierownika Katedry Filologii Klasycznej w Kijowie otrzymał w 1917 roku. W roku 1920 opuścił Kijów udając się do Polski, gdzie objął Katedrę Filologii Klasycznej na Uniwersytecie Poznańskim. Obok języków klasycznych wykładał także historię starożytną oraz etnologię.
W Poznaniu prof. Klinger nadał kierunek studiom hellenistycznym, stwarzając z biegiem czasu poważny ośrodek badań nad liryką grecką, której obok folkloru starożytnego poświęcał najwięcej uwagi. Jego zainteresowania badawcze obejmowały również inne dziedziny filologii klasycznej, o czym świadczą liczne rozprawy poświęcone zagadnieniom epiki, tragedii greckiej, poezji aleksandryjskiej, epigramatykom greckim okresu cesarstwa rzymskiego, historiografii greckiej i wreszcie poezji rzymskiej epoki republikańskiej i augustowskiej. W wyniku swojej działalności translatorskiej dał polskim czytelnikom przekłady m.in. Historii Ksenofonta, Listów cesarza Juliana oraz kilka traktatów medycznych Hippokratesa.
Kierownik Katedry Filologii Klasycznej w Instytucie Historyczno-Filologicznym ks. Bezborodko w Nieżynie (1915)
Kierownik Katedry Filologii Klasycznej w Kijowie (1917)
Kierownik Katedry Filologii Klasycznej II na Uniwersytecie Poznańskim (1920)
Publikacje
Książki
Obrzędowość ludowa Bożego Narodzenia, jej początek i znaczenie pierwotne, Poznań 1926.
Ze studjow nad liryką grecką, Kraków 1928.
Z motywów wędrownych pochodzenia klasycznego, Poznań 1935
Sprawa Stanisława Brzozowskiego, Kraków 1932.
Do fragmentów elegijnych Archilocha, Poznań 1921.
Ksiądz Stanisław Ścisławski: wspomnienie pośmiertne, Kraków 1910.
Doroczne święta ludowe a tradycje grecko-rzymskie, Kraków 1931.
Jajko w zabobonie ludowym u nas i w starożytności, Kraków 1908.
Ze starożytnej wiary ludowej: trzy studja, Poznań 1934.
Przekłady
Ksenofont, Historia Grecka, oprac. i wstęp J. Wolski, Wrocław 1958.
Julian Apostata, Listy, oprac. wstęp i komentarz J. Wolski, Wrocław 1962.
Przypisy
12345Od Hammera do Bergera – biogramy pracowników Katedry oraz Instytutu Filologii Klasycznej, [w:] P. Stępień, E. Wesołowska, T. Wikarjak (red.), Aetas Aurea Sto lat filologii klasycznej na Uniwersytecie w Poznaniu 1919–2019, Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2018, s. 67-68, ISBN978-83-232-3436-4.
Aetas Aurea. Sto lat filologii klasycznej na Uniwersytecie w Poznaniu, PiotrP.Urbański (red.), ElżbietaE.Wesołowska (red.), Wydawnictwo Naukowe UAM, 2019, s. 67–68.
