Wolfsangel

Wolfsangel (horyzontalny i wertykalny)

Wolfsangel (niem. „wilczy hak”) – niemiecki symbol heraldyczny wywodzący się od pułapki na wilki. W czasach nowożytnych wykorzystywany także jako symbol okultystyczny, a w XX w. zaadaptowany jako jeden z symboli ruchu nazistowskiego. Współcześnie kojarzony najczęściej z radykalnym nacjonalizmem i neonazizmem.

Historia

Wolfsangel był pierwotnie przyrządem służącym do chwytania wilków, działał analogicznie do haczyka na ryby. Przyrząd składał się z półksiężycowej kotwicy (Wolfsanker), mocowanej do drzewa lub skały oraz właściwego haka, na który zakładany był kawałek mięsa. Wilk, który nadział się na hak, nie był w stanie się wyzwolić. Wolfsangel w trzech formach (odpowiadającym jednej z części całej pułapki) w XV wieku pojawił się w heraldyce miejskiej i rycerskiej i zachował się do dziś w herbach wielu niemieckich miast (np. Halberstadt i Emerkingen).

W czasach nowożytnych przekształcił się w symbol popularny w okultyzmie, stąd stał się częścią symboliki nazistowskiej i neonazistowskiej.

W III Rzeszy używany między innymi jako emblemat 34 Dywizji Grenadierów SS „Landstorm Nederland” czy 2 Dywizji Pancernej SS „Das Reich”. W tym kontekście jest on opisywany jako modyfikacja runy Eihwaz, z dodaną pionową linią. Symbol w pozycji wertykalnej znany jest także jako piorun (Donnerkeil), a w horyzontalnej jako „wilkołak”. W nacjonalizmie ukraińskim symbolizuje też litery hasła „idea nacji” lub „idea narodu” (ukr. Ідея Нації).

Współcześnie zastosował go m.in. Brenton Tarrant – sprawca zamachów na meczety w Christchurch podczas których zabił 51 muzułmanów – oraz pułk „Azow”, ukraińska formacja wojskowa o charakterze nacjonalistycznym i skrajnie prawicowym. Na emblemacie pułku Azow widnieje wraz z tzw. Czarnym Słońcem – symbolem ezoterycznego hitleryzmu(inne języki), po raz pierwszy użytym w Wewelsburgu – zamku przebudowanym przez Heinricha Himmlera na siedzibę SS.

Galeria

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Hemlut Nickel, An Illustrated Manuscript Inventory of an Armory for Sale by Lottery, „Metropolitan Museum Journal”, t. 41 (2006), s. 119.
  2. ↑ Halberstadt. Ihr Tor zum Harz. Oficjalna strona miasta Halberstadt. [dostęp 2020-08-19].
  3. ↑ Grüss Gott in Emerkingen [online], Oficjalna strona miasta Emerkingen [dostęp 2020-08-19].
  4. ↑ Maciej Orłowski: Symbol neonazistów straszył w centrum miasta. ZDM już go zamalował. Gazeta Wyborcza, 2015-07-03. [dostęp 2020-08-19].
  5. ↑ Marcin Kornak: Monitoring rasizmu i ksenofobii na stadionach i wokół polskiego sportu. [dostęp 2015-07-09].
  6. ↑ Wśród ukraińskich nacjonalistów [REPORTAŻ]. Obserwator Międzynarodowy, 2018-02-24. [dostęp 2020-08-19].
  7. ↑ Прапор вам в руки. Zaxid.net, 2014-11-14. [dostęp 2020-08-19].
  8. 1 2 3 Pułk Azow - neonaziści, kibole, czy obrońcy Ukrainy? [ROZMOWA] [online], oko.press [dostęp 2025-04-13].
  9. ↑ Pułk „Azow”: ekstremiści w Mariupolu – DW – 17.03.2022 [online], dw.com [dostęp 2025-04-13].
  10. ↑ Wizyta batalionu Azow we Wrocławiu [online], salon24.pl, 18 lutego 2025 [dostęp 2025-04-13].
  11. ↑ To oni bronią Mariupola przed Rosjanami. Kim są żołnierze pułku Azow? [online], Interia, 12 kwietnia 2022 [dostęp 2025-04-13] (pol.).