Odkryte przez Holendrów w 1606, pierwsze osiedla kolonistów założone w 1623; w czasie II wojny światowejjapońska baza lotnicza; od 1949 należą do Indonezji.
Geografia
Składa się z 3 dużych i 92 mniejszych wysp (większe w kolejności od północy: Wokam, Kobroör, Maikoor, Trangan), rozdzielonych bardzo wąskimi cieśninami.
Mniejsze wyspy (zgodnie z ruchem wskazówek zegara, poczynając od północnych krańców archipelagu)
Warilaoe
Lafusa
Djedan Islands
Belading
Lutur
Djedan – wys. 167 m n.p.m.
Surat
Koeloer
Binaar
Konan
Ararkoela
Ikagoeri
Wodinhoen
Wahalaulau
Manien
Adoear
Watoelai Islands
Manien
Adoear
Ilmania
Koemoel
Tabar
Watoelai – wys. 152 m n.p.m.
Barakan
Ngoba
Oedjir
Toba
Ujir Maluku
Wasir
Niektóre wyspy (zwłaszcza w północno-zachodniej i południowo-wschodniej części archipelagu) są otoczone rafami koralowymi. Powierzchnia płaska, nizinna (najwyższy punkt 241 m n.p.m.), porośnięta lasem równikowym.
↑JockJ.HughesJockJ., The languages of Kei, Tanimbar and Aru: Lexicostatistic classification, [w:] SoenjonoS.Dardjowidjojo (red.), Miscellaneous studies of Indonesian and other languages in Indonesia, Part 9, Jakarta: Badan Penyelenggara Seri Nusa, Universitas Atma Jaya, 1987 (NUSA: Linguistic studies in Indonesian and languages in Indonesia 27), s. 71–111, OCLC896429711 [dostęp 2022-07-23](ang.).