Yach Paszkiewicz (2014) | |
| Prawdziwe imię i nazwisko |
Jan Paszkiewicz |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
4 września 1958 |
| Data i miejsce śmierci |
13 grudnia 2017 |
| Zawód | |
| Współmałżonek | |

Yach Paszkiewicz, właśc. Jan Paszkiewicz (ur. 4 września 1958 w Bydgoszczy, zm. 13 grudnia 2017 w Sopocie) – polski grafik, reżyser.
Ukończył grafikę na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Był asystentem i prowadził zajęcia z fotografii.
W 1990 zaczął robić wideoklipy. Autor ponad czterystu teledysków. Współpracował m.in. z takimi wykonawcami, jak: Oczi Cziorne, De Mono, Kult, Kazik Staszewski, Apteka, Maciej Maleńczuk, Wojciech Waglewski, Golden Life, Hey, Budka Suflera, Big Day, Formacja Nieżywych Schabuff, Bielizna, Big Cyc, Czarno-Czarni, Waldemar Knade oraz Majka Jeżowska.
Współtwórca Festiwalu Polskich Wideoklipów Yach Film. Członek Akademii Fonograficznej ZPAV. Współrealizował, z Magdaleną Kunicką, lokalną audycję telewizyjną „Telewizja Neptuna”, a następnie program „Lalamido” dla ogólnopolskiej telewizji. Współtworzył telewizyjny program Jurka Owsiaka „Róbta co chceta, czyli rock’n’rollowa jazda bez trzymanki”.
Urodził się w Bydgoszczy, mieszkał w młodości z rodzicami przy al. Ossolińskich. Jego żoną była Magdalena Kunicka-Paszkiewicz. Miał dwoje dzieci - Jana i Rozalię.
Zmarł w Sopocie, w wyniku nowotworu płuc, pochowany 19 grudnia 2017 na cmentarzu Łostowickim w Gdańsku (kwatera 19-11-30).
Źródło:.
| Rok | Kategoria | Nagroda | Uwagi |
|---|---|---|---|
| 1993 | Grand Prix (Kult – „45–89”) | Yach Film | Laureat |
| 2000 | Wideoklip roku (Big Cyc – „Kumple Janosika”) | Fryderyk | Nominacja |
| 2008 | Wideoklip roku (Maciej Maleńczuk, Wojciech Waglewski – „Koledzy”) | Nominacja | |
| 2014 | Kultura | Nagroda Prezydenta Miasta Gdańska | Laureat |
| 2017 | Nagroda specjalna za całokształt dorobku artystycznego | Stary Palnik | Laureat |
| 2018 | Tytuł honorowy | Honorowy Obywatel Animacji „Krainy Nieograniczonych Możliwości” 8. Ogólnopolskiego Festiwalu Polskiej Animacji „O!Pla” | Pośmiertnie |