Yang Jingyu

Yang Jingyu
杨靖宇
Zhang Guanyi
Ilustracja
generał
Pełne imię i nazwisko

Ma Shangde (chiń. upr. 马尚德; chiń. trad. 馬尚德)

Data i miejsce urodzenia

13 lutego 1905
Queshan

Data i miejsce śmierci

23 lutego 1940
Jingyu

Przebieg służby
Lata służby

1936–1940

Siły zbrojne

Północno-Wschodnia Zjednoczona Armia Antyjapońska

Stanowiska

dowódca I Korpusu

Główne wojny i bitwy

wojna chińsko-japońska †

Yang Jingyu (chiń. 杨靖宇; pinyin Yáng Jìngyǔ; Ma Shangde, 马尚德; ur. 13 lutego 1905 w Queshan, zm. 23 lutego 1940 w Mengjiang) – chiński partyzant, dowódca oddziałów walczących przeciw japońskiej okupacji w Mandżurii.

Życiorys

Urodził się 13 lutego 1905 pod imieniem Ma Shangde (chiń. upr. 马尚德; chiń. trad. 馬尚德) w Queshan (w obrębie dzisiejszego Zhumadian w Henanie) w rodzinie rolnika.

W 1932 przybył do Mandżurii pod pseudonimem Zhang Guanyi, aby współorganizować opór przeciw japońskiej okupacji. Sformował grupę partyzancką w miejscowości Panshi. Od lipca 1936 był dowódcą I Korpusu Północno-Wschodniej Zjednoczonej Armii Antyjapońskiej. Na czele oddziału partyzantów stoczył ponad 40 bitew w prowincji Jilin.

Oddział Yang Jingyu zaczął się wykruszać w lipcu 1938, gdy zdradził go oficer Cheng Bin, który przeszedł na stronę Japonii, umożliwiając Japończykom zniszczyć jego bazy zaopatrzeniowe. Mimo to, w 1939 oddział przetrwał bitwę trwającą pięć dni i nocy. W 1939 nieprzyjaciel zmobilizował 20-tysięczne, a w 1940 aż 75-tysięczne wojska przeciw Yangowi, który pod bezpośrednim dowództwem miał wówczas 300 partyzantów. 23 lutego 1940 o 16:30 Yang Jingyu poległ w boju w powiecie Mengjiang. Japończycy rozcięli jego brzuch, znajdując jedynie niestrawione źdźbła trawy, bawełnę i korę drzew, stwierdzając że praktycznie nie jadł przez pięć ostatnich dni. Japoński oficer Ryuichiro Kishitani, będąc pod wrażeniem heroizmu partyzanta, nakazał go należycie pogrzebać.

Upamiętnienie

Pomnik Yang Jingyu

W ChRL nazywany bohaterem narodowym, wymieniany w gronie „wzorowych bohaterów” na stulecie KPCh. Powiat Mengjiang, gdzie poległ Yang Jingyu, przemianowano na Jingyu. W 1958 szczątki Yanga przeniesiono na specjalnie wybudowany cmentarz w Tonghua; z tej okazji wieńce przysłali Mao Zedong, Liu Shaoqi, Zhou Enlai, Zhu De oraz północnokoreański premier Kim Ir Sen (Kim Il Sŏng), który jako dowódca koreańskich partyzantów współpracował z Yang Jingyu w ramach Północno-Wschodniej Zjednoczonej Armii Antyjapońskiej.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Chinese national hero Yang Jingyu [online], Xinhua, 9 czerwca 2021 [zarchiwizowane z adresu 2021-10-23] (ang.).
  2. 1 2 3 Party history shared by Xi: General Yang Jingyu [online], China Daily, 5 maja 2021 (ang.).
  3. 1 2 3 4 5 6 Shin Yŏng-okY., 백년 분투의 영웅모범들 [online], 인터넷길림신문, 30 czerwca 2021 (kor.).
  4. ↑ The traitor surrendered to the enemy and betrayed Yang Jingyu and later mixed into the People's Liberation Army as an official, but his identity was revealed due to a heavy rain [online], 25 marca 2022 (ang.).
  5. 1 2 3 Zhang TiannanT., 杨靖宇最后的五天五夜 [online], 党史频道-人民网, 29 sierpnia 2014 (chiń.).
  6. 1 2 Yang Jingyu: An anti-Japanese fighter who earned tribute from his foes [online], CGTN, 3 września 2020 (ang.).
  7. ↑ Art of the party: General Yang Jingyu [online], CGTN, 17 listopada 2021 (ang.).
  8. ↑ Liu MingtaiM., Zhang XiaominX., War hero's great-grandson signs up for poverty battle [online], China Daily, 21 października 2020 [zarchiwizowane z adresu 2020-10-25] (ang.).
  9. 1 2 Zhou ShaogangS. (red.), 金日成与著名将领杨靖宇的特殊战友情 [online], Sina, 22 grudnia 2013 (chiń.).