Yoann Kongolo

Yoann Kongolo
Ilustracja
Yoann Kongolo po zdobyciu pasa WBC International Silver w 2017
Pełne imię i nazwisko

Yoann Bernard Kongolo

Data i miejsce urodzenia

11 września 1987
Lozanna

Obywatelstwo

Szwajcaria

Wzrost

177 cm

Masa ciała

77 kg

Styl walki

kick-boxing, karate

Kategoria wagowa

półśrednia (kick-boxing)
półciężka (boks)

Klub

Mikes Gym

Bilans walk zawodowych
Liczba walk

76

Zwycięstwa

66

Przez nokauty

41

Porażki

10

Yoann Bernard Kongolo (ur. 11 września 1987 w Lozannie) – szwajcarski karateka, bokser oraz kick-boxer malijskiego pochodzenia, wielokrotny medalista mistrzostw świata w koshiki karate-do. Jako kick-boxer dwukrotny mistrz Szwajcarii (2009–2010), mistrz Europy organizacji WKN (2012) oraz trzykrotny mistrz Szwajcarii w boksie tajskim (2009–2010). Od 2015 związany z kick-boxerską organizacją GLORY.

Kariera sportowa

Kick-boxing

Kongolo jest utytułowanym karateką stylu koshiki karate-do. W jego dorobku są medale mistrzostw świata, Europy oraz krajowe. Do najważniejszych z nich można zaliczyć srebro oraz brąz mistrzostw świata z 2004 oraz dwukrotnie srebrny medal również podczas mistrzostw świata w 2007. Od 2009 skupia się głównie na kick-boxingu i dyscyplinach pokrewnych takich jak muay thai. W 2013 został mistrzem Europy World Kickboxing Network wagi superśredniej pokonując w mistrzowskim pojedynku Słoweńca Mirana Fabjana. W styczniu 2014 zmierzył się o interkontynentalne mistrzostwo WKN jednak uległ ówcześnie Włochowi Roberto Cocco na punkty.

Po dobrych występach w 2014 (m.in. pokonaniu Francuza Cédrica Doumbé czy Brytyjczyka Jamiego Batesa) dostał angaż w GLORY. W debiucie dla niej 5 czerwca 2015 zmierzył się w rewanżu z Doumbé, ponownie go pokonując na punkty. W latach 2015–2017 notował zwycięstwa m.in. nad Harutem Grigorianem, Karimem Benmansourem czy Yohanem Lidonem oraz porażki m.in. Karimem Ghajjim, Niekym Holzkenem (o pas GLORY wagi półśredniej), Murthelem Groenhartem czy w kolejnym rewanżu z Doumbé. 20 stycznia 2017 wygrał turniej pretendentów GLORY wagi półśredniej. 4 sierpnia 2018 przegrał jednogłośnie na punkty w rewanżu z Yohanem Lidonem. Stawką pojedynku było bronione przez Francuza mistrzostwo świata federacji WKN.

Boks

W 2014 zawodowo zadebiutował w boksie. W sumie w latach 2014-2017 zanotował siedem zwycięstw bez żadnej porażki. 26 sierpnia 2017 zdobył pas WBC International Silver w wadze półciężkiej, pokonując Rosjanina Sałambieka Bajsangurowa na punkty. 4 listopada 2017 pokonał Bośniaka Enesa Zecirevic jednogłośnie na punkty zostając mistrzem Unii Europejskiej federacji EBU–EE w wadze półciężkiej.

27 stycznia 2018 w Rydze obronił tytuł WBC International Silver pokonując jednogłośnie na punkty Łotysza Andrejsa Pokumeiko. 25 maja 2018 przegrał swoją pierwszą zawodową walkę w boksie, ulegając większościową decyzją Francuzowi Doudou Ngumbu.

Osiągnięcia

Karate:

Kick-boxing / Muay Thai:
66 zwycięstw – 10 porażek – 0 remis – 0 no contest

Boks:
11 zwycięstw – 1 porażka – 0 remisów – 0 no contest

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 Statystyki i rekord w boksie. boxrec.com. [dostęp 2017-08-29]. (ang.).
  2. 1 2 3 4 Statystyki i rekord w kickboxingu. glorykickboxing.com. [dostęp 2017-08-29]. (ang.).
  3. ↑ Kongolo champion d'Europe. lematin.ch, 2012-10-07. [dostęp 2017-06-30]. (fr.).
  4. ↑ Thai Boxe Mania 2014: zwycięstwa Roberto Cocco, Danilescu i Sittichai! Wyniki. fightsport.pl, 2014-01-27. [dostęp 2017-06-30]. (pol.).
  5. ↑ GLORY 22: Rico Verhoeven zachowuje tytuł, Sitthichai Sitsongpeenong wygrywa turniej! Wyniki!. fightsport.pl, 2015-06-06. [dostęp 2017-06-30]. (pol.).
  6. ↑ Glory 29: Nieky Holzken obronił pas! Wyniki. fightsport.pl, 2016-04-18. [dostęp 2017-06-30]. (pol.).
  7. ↑ Glory 37: Jason Wilnis mistrzem wagi średniej, Yoann Kongolo pretendentem w półśredniej! Wyniki!. fightsport.pl, 2017-01-21. [dostęp 2017-06-30]. (pol.).
  8. ↑ Parviz Iskenderov: Fight Night Saint Tropez 6 results: Lidon revenges Kongolo, defends WKN SMW title. fightmag.com.au, 2018-08-05. [dostęp 2018-08-05]. (ang.).
  9. ↑ Yoann Kongolo z pasem WBC International Silver. fightsport.pl, 2017-08-28. [dostęp 2017-08-29]. (pol.).
  10. ↑ Lista walk o tytuł EBU–EE. boxrec.com. [dostęp 2017-11-18]. (hiszp.).
  11. ↑ Yoann Kongolo - osiągnięcia. kenkokan.ch. [dostęp 2017-06-30]. (ang.).
  12. ↑ Lista mistrzów EBU-EE. appeal.jam-srl.it. [dostęp 2017-11-17]. (ang.).

Linki zewnętrzne