| Data i miejsce urodzenia |
17 marca 1927 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
16 października 1999 |
| Alma Mater | |
| Dziedzina sztuki | |
| Odznaczenia | |

Zbigniew Bednarowicz (ur. 17 marca 1927 w Poznaniu, zm. 16 października 1999 tamże) – polski artysta plastyk, malarz architektoniczny, ceramik, witrażysta i autor scenografii teatralnych.
Był absolwentem Liceum Sztuk Plastycznych w Poznaniu i Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Poznaniu, gdzie w 1951 uzyskał dyplom w zakresie malarstwa. W latach 1965–1995 prowadził na macierzystej uczelni Pracownię Malarstwa w Architekturze i Urbanistyce. Koordynował realizację polichromii na kamieniczkach Starego Rynku w Poznaniu (w 1955 wygrał Ogólnopolski Konkurs Zamknięty na Polichromię Poznańskiego Starego Rynku). Był współautorem fresków na ratuszu poznańskim (z Drogomirą Krajewską). Zaprojektował i zrealizował (z Włodzimierzem Dudkowiakiem) mozaiki na starym budynku Muzeum Narodowego w Poznaniu (projekt 1970, wykonanie 1974), zawierające nazwiska wybitnych polskich malarzy, jak również zrekonstruował polichromię od strony ul. Ludgardy. Osobiście wykonał większość sgraffit na domkach budniczych. Współpracował z teatrami w: Zielonej Górze, Kaliszu i Poznaniu. Był autorem dekoracji do sztuk m.in. Jerzego Zegalskiego i Izabeli Cywińskiej. W latach 1973–1984 radny Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu. W czerwcu 1988 został powołany w skład Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa (do 1990).
Został pochowany na Cmentarzu Junikowo w Poznaniu.