Zbigniew Bednarowicz

Zbigniew Bednarowicz
Data i miejsce urodzenia

17 marca 1927
Poznań

Data i miejsce śmierci

16 października 1999
Poznań

Alma Mater

Państwowa Wyższa Szkoła Sztuk Plastycznych w Poznaniu

Dziedzina sztuki

malarstwo, ceramika, witraż, scenografia

Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej
Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury”
Grób na cmentarzu junikowskim

Zbigniew Bednarowicz (ur. 17 marca 1927 w Poznaniu, zm. 16 października 1999 tamże) – polski artysta plastyk, malarz architektoniczny, ceramik, witrażysta i autor scenografii teatralnych.

Życiorys

Był absolwentem Liceum Sztuk Plastycznych w Poznaniu i Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Poznaniu, gdzie w 1951 uzyskał dyplom w zakresie malarstwa. W latach 1965–1995 prowadził na macierzystej uczelni Pracownię Malarstwa w Architekturze i Urbanistyce. Koordynował realizację polichromii na kamieniczkach Starego Rynku w Poznaniu (w 1955 wygrał Ogólnopolski Konkurs Zamknięty na Polichromię Poznańskiego Starego Rynku). Był współautorem fresków na ratuszu poznańskim (z Drogomirą Krajewską). Zaprojektował i zrealizował (z Włodzimierzem Dudkowiakiem) mozaiki na starym budynku Muzeum Narodowego w Poznaniu (projekt 1970, wykonanie 1974), zawierające nazwiska wybitnych polskich malarzy, jak również zrekonstruował polichromię od strony ul. Ludgardy. Osobiście wykonał większość sgraffit na domkach budniczych. Współpracował z teatrami w: Zielonej Górze, Kaliszu i Poznaniu. Był autorem dekoracji do sztuk m.in. Jerzego Zegalskiego i Izabeli Cywińskiej. W latach 1973–1984 radny Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu. W czerwcu 1988 został powołany w skład Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa (do 1990).

Został pochowany na Cmentarzu Junikowo w Poznaniu.

Scenografia

Odznaczenia i nagrody