Zbigniew Burian

Zbigniew Burian
Ilustracja
podporucznik podporucznik
Data i miejsce urodzenia

31 marca 1895
Siemianice

Data i miejsce śmierci

1 stycznia 1976
Toruń

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Cesarstwa Niemieckiego
Wojsko Polskie
Polskie Siły Zbrojne

Formacja

Armia Wielkopolska

Jednostki

8 batalion saperów

Stanowiska

oficer żywnościowy

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa,
wojna polsko-bolszewicka:

II wojna światowa:

Faksymile
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920–1941) Brązowy Krzyż Zasługi (II RP) Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Multimedia w Wikimedia Commons

Zbigniew Burian (ur. 31 marca 1895 w Siemianicach, zm. 1 stycznia 1976 w Toruniu) – podporucznik Wojska Polskiego, powstaniec wielkopolski, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 31 marca 1895 w Siemianicach, w ówczesnym powiecie kępińskim rejencji poznańskiej, w rodzinie Stefana i Heleny z Paszkiewiczów. Absolwent szkoły powszechnej. Po jej ukończeniu uczył się zegarmistrzostwa.

W 1915 wcielony został do armii niemieckiej i w jej szeregach walczył na frontach I wojny światowej. W listopadzie 1918 wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej Zaboru Pruskiego. W grudniu 1918 zaciągnął się do oddziałów powstańczych i walczył w powstaniu wielkopolskim. W styczniu 1919 stał się żołnierzem I batalionu saperów wielkopolskich. W jego szeregach walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. W czasie wyprawy kijowskiej, za męstwo okazane w budowie przepraw pod ogniem nieprzyjaciela odznaczony został Orderem „Virtuti Militari” V klasy. W sierpniu 1920 awansowany na stopień chorążego. Po zakończeniu działań wojennych pełnił zawodową służbę wojskową w 8 batalionie saperów w Toruniu. W składzie Armii „Pomorze” walczył w kampanii wrześniowej. 19 września dostał się do niemieckiej niewoli. Do 1945 przebywał w oflagu w Murnau.

W 1947 wrócił do kraju i pracował w biurach różnych instytucji. W 1972 został mianowany podporucznikiem. Zmarł w Toruniu i spoczywa na cmentarzu Najświętszej Maryi Panny.

Był żonaty z Joanną z Jędrzejczaków, z którą miał córkę Krystynę.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Kolekcja ↓, s. 1, 4.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Polak (red.) 1991 ↓, s. 24.
  3. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 41 z 27 października 1922, s. 806.
  4. ↑ Kolekcja ↓, s. 1.
  5. 1 2 3 Kolekcja ↓, s. 3.

Bibliografia