| Data i miejsce urodzenia |
15 listopada 1921 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
12 października 2014 |
| Poseł na Sejm PRL VII i VIII kadencji | |
| Okres |
od 1976 |
| Przynależność polityczna |
Stronnictwo Demokratyczne / bezpartyjny |
| Odznaczenia | |
           | |
Zbigniew Stanisław Kledecki (ur. 15 listopada 1921 w Poznaniu, zm. 12 października 2014 w Kaliszu) – polski kardiolog i działacz społeczny, poseł na Sejm PRL VII i VIII kadencji (1976–1985).
Syn Kazimierza (artysty grafika) i Stanisławy (nauczycielki tańców). W wojnie obronnej walczył w 1 Pułku Piechoty „Obrony Pragi”. Od 1940 do 1945 przebywał na robotach w Niemczech. W 1945 znalazł się w szeregach 2 Armii Wojska Polskiego (forsował Nysę Łużycką). W 1946 zdał maturę w Szczecinie, a w 1952 ukończył studia w Akademii Medycznej w Poznaniu. Od 1952 do 1957 zatrudniony w Wojskowym Szpitalu Garnizonowym w Wałczu. W latach 1957–1963 pracował w I Klinice Chorób Wewnętrznych w Szczecinie. W 1963 uzyskał doktorat nauk medycznych. W tym samym roku wstąpił do Stronnictwa Demokratycznego i podjął pracę jako ordynator w Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym. Był wojewódzkim konsultantem ds. kardiologii w Kaliszu. Od 1973 do 1978 kierował Wojewódzkim Ośrodkiem Doskonalenia Kadr Medycznych w Kaliszu. Był radnym początkowo Miejskiej Rady Narodowej w Kaliszu (1973–1975), a później Wojewódzkiej Rady Narodowej (oraz jej wiceprzewodniczącym).
W 1975 został przewodniczącym Wojewódzkiego Komitetu SD w Kaliszu. W 1976 zasiadł w Centralnym Komitecie tej partii i wszedł do Sejmu PRL z okręgu Kalisz. Zasiadał w Komisji Zdrowia i Kultury Fizycznej. Reelekcję uzyskał w 1980. Był wówczas członkiem Komisji Zdrowia i Kultury Fizycznej, Skarg i Wniosków, a później Polityki Społecznej, Zdrowia i Kultury Fizycznej. 8 października 1982 wstrzymał się od głosu w sprawie ustawy o związkach zawodowych, która delegalizowała Niezależny Samorządny Związek Zawodowy „Solidarność”, za co został poddany pod jurysdykcję Centralnego Sądu Partyjnego SD. W lutym 1984 wystąpił z partii i Klubu Poselskiego SD.
Do późnych lat życia wykonywał zawód kardiologa. Od 1959 należał do Polskiego Towarzystwa Lekarskiego. W latach 1974–2007 był prezesem prezesem Kaliskiego Towarzystwa Lekarskiego. Zajmował się naukowo historią medycyny w Kaliszu. Należał do Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej (od 1997 jako członek nadzwyczajny, od 2007 jako członek zwyczajny).
Pochowany na cmentarzu komunalnym w Kaliszu.