| Tanah & Eski Ahit | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Tanah (Yahudilik) | |||||
|
|
|||||
| Eski Ahit (Hristiyanlık) | |||||
|
|
|||||
| Kitab-ı Mukaddes | |||||
Mezmurlar 152 ila 155, iki Süryanice Kitab-ı Mukaddes el yazmasında ve Anbarlı İlyas'ın "Disiplin Kitabı"nın, birkaç el yazmasında bulunan ek Mezmurlardır ve ilk olarak 1759'da oryantalist kütüphaneci Giuseppe Simone Assemani tarafından tanımlanmıştır. 151. Mezmur ile birlikte bunlara Davud'un Beş Apokrif Mezmuru veya "Beş Süryanice Mezmur" da denir. 151. Mezmur'a ek olarak, 154-155. Mezmur, Ölü Deniz Parşömenleri'nde 11QPsa'da bulunmuştur, ancak 151-155'in tamamının İbranice yazılmış olması muhtemeldir.
"Davud'un, sürüsünden bir koyunu kaçıran aslan ve kurtla mücadele ederken söylediği söz." Bu metin yalnızca Süryanice olarak günümüze ulaşmıştır, ancak orijinal dili İbranice olabilir. Metinde altı beyit vardır, üslup hahamlarınkine benzemez ve muhtemelen Helenistik dönemde (MÖ 323-31 civarı) İsrail'de yazılmıştır.
"Davud'un, kendisini aslan ve kurttan kurtarıp ikisini de öldüren Tanrı'ya şükrederken söylediği söz." Bu metin yalnızca Süryanice olarak günümüze ulaşmıştır Tarih ve köken, 152. Mezmur'a benzer. Wright tarafından apokrif mezmurların beşincisi olarak listelenmiştir.
Bu Mezmur, Süryanice Kitab-ı Mukaddes el yazmalarında günümüze ulaşmış ve ayrıca, Ölü Deniz parşömeni 11QPs (a)154'te (ayrıca 11Q5 – Büyük Mezmurlar Parşömeni olarak da bilinir), MS birinci yüzyıl el yazmasında İbranice olarak da bulunmuştur. Wright tarafından apokrif mezmurların ikincisi olarak listelenmiştir ve ona "Düşmanlar onu çevrelediğinde Hizkiya'nın duası" adını vermiştir. Gurtner, bu mezmurun mezhepsel çağrışımları olabileceğini öne sürmektedir: "çok olanlar" (154:1) ve "topluluk" (154:4), Kumran'daki insanları ve topluluğu ifade ediyor olabilir.
Bu mezmur Süryanice olarak mevcuttur ve ayrıca MS birinci yüzyıl İbranice el yazması olan Ölü Deniz Parşömeni 11QPs(a)155'te (ayrıca 11Q5 – Büyük Mezmurlar Parşömeni olarak da bilinir) bulunmuştur. Mezmur, tövbenin genel bir mezmuru olduğundan, kökeninin açıkça Hristiyanlık öncesine dayandığı dışında, tarih ve köken önermek mümkün değildir. Mezmur, 22. ve 51. Mezmur ile ve Menaşe'nin Duası ile karşılaştırılmıştır.
The original language of this psalm, which is extant only in Syriac, may be Hebrew... It is impossible to date this psalm. The general tone, Jewish but non-rabbinic character, and association with Psalms 151, 154 and 155 indicate that it was probably composed by a Palestinian Jew during the hellenistic period.
Prior to their discovery at Qumran, the additional psalms of David survived primarily through Syriac copies, and scholars referred to them as Syria noncanonical psalms. Of these psalms, Psalms 151A, 151B and 155 are present within the Qumran Psalms Scroll (11QPsa), and are thus clearly pre-Christian in their composition.