Alala, (Grekçe: Ἀλαλά; (alala) "savaş çığlığı" veya "savaş narası" anlamlarına gelir.), Yunan mitolojisinde, "savaş narasının" kişileştirilmesiydi . Adı yansıma ile oluşturulmuş olan ve savaş narası anlamına gelen Grekçe: ἀλαλή(alalḗ), kelimesinden türemiştir. Yunan askerleri düşman saflarında paniğe neden olmak için düşmana bu çığlıkla saldırırlardı. Atinalıların koruyucu tanrıçaları Athena'nın sembol kuşu olan baykuşun çığlığını taklit etmek için bunu benimsedikleri ileri sürüldü.
Pindaros'a göre Alala, savaşın kişileştirilmesi olan Polemos'un kızıydı ve şair tarafından " mızrakların başlangıcı, insanların şehirleri adına kutsal bir kurban sunduğu..." olarak nitelendirildi. Savaş tanrısı Ares'in şiirsel bir sıfatı da Alaláxios'tur (Grekçe: Ἀλαλάξιος ). Alala, savaş zamanlarında Ares'in maiyetindekilerden biriydi. Ares'in maiyetinin geri kalanında ise şu ilahi varlıklar vardı: Phobos ve Deimos (oğulları); Androktasiai, Makhai, Hysminai ve Phonoi (Eris'in çocukları) ile Eris; Spartoi ve Keres .