Baʿal Berith (İbranice: בעל ברית, lit. “Ahit’in Baʿal’ı”) ve El Berith (İbranice: אל ברית, lit. “Ahit’in Tanrısı”), Kitâb-ı Mukaddes’e göre antik Kenan’daki Şekem’de tapınılan bir tanrı ya da tanrılar için kullanılan unvanlardır.
“Ahit” anlamına gelen terim (İbranice: ברית, romanize: bərīt), ayrıca Ugarit metinlerinde (MÖ 2. binyıl) Baʿal ile bağlantılı olarak brt (𐎁𐎗𐎚) biçiminde ve muhtemelen Sankhuniathon’un eserinde Beruth olarak da geçmektedir.
Baʿal Berith ve El Berith, Kitâb-ı Mukaddes’te yalnızca Hakimler Kitabı’nda (8. ve 9. bölümler) bahsedilmektedir. Bunların tek bir tanrı mı olduğu, yoksa Baʿal ve El’in ayrı tezahürleri mi oldukları kesin değildir. Araştırmacılar, Hakimler 9:27’ye dayanarak bu tanrının ya da tanrıların bereket ve bitki örtüsüyle ilişkili olarak tapınılmış olabileceğini öne sürer. “Berith” adında geçen ahdin neyi ifade ettiği de belirsizdir.
Yehezkel Kaufmann’a göre, Hakimler 9:4, 46’da geçen “Baal-berith ve El-berith” muhtemelen YHVH’dir; zira erken dönemlerde “baʿal” sözcüğü YHVH için kullanılan bir sıfat niteliği taşımaktaydı.
Başka bir yerde, Şekem halkından bazıları Hakimler 9:28’de “Hamor’un adamları” olarak adlandırılır. Bu ifade, Eski Yakın Doğu’da bir eşek (hamor) kurban edilerek mühürlenen bir ahde katılan kişiler için kullanılan “Hamor’un oğulları” tabiriyle karşılaştırılır. “Hamor’un çocukları” ya da “Hamor’un oğulları” ifadesi ayrıca Yaratılış Kitabı ve Yeşu 24:32’de de geçer. Bu metinlerde, Hakimler’de olduğu gibi, Hamor, Şekem’in babası olarak anılır. Yaratılış 33:18’de ise Şekem bölgesinde hüküm süren ve “Şekem” adında bir oğlu bulunan Hamor adlı bir kişiden söz edilir.