Bakhalar

Bakkhalar

Bakkhalar (Yunanca: Βάκχαι, Bakchai), Atinalı oyun yazarı Euripides'in son yıllarında, Makedonya kralı I. Archelaus'un sarayında yazdığı bir antik Yunan trajedisidir. İlk kez Euripides'in ölümündan sonra MÖ 405 yılında Dionysos Tiyatrosu'da sahnelendi. İphigenia Avlis'te ve Korint'te Alkmaeon adlı oyunları ile birlikte bir tetralojinin (dörtlü serinin) parçası olan oyunun, Euripides'in oğlu veya yeğeni tarafından yönetildiği düşünülmektedir. Oyun, Dionysia şehir festivali yarışmasında birincilik ödülünü kazandı.

Oyun ve analiz

Bakkhalar, insanın doğasının iki karşıt tarafını inceler: bir yandan Teb Kralı Pentheus karakteri ile temsil edilen rasyonel ve uygar taraf, diğer yandan da Dionysos ile temsil edilen içgüdüsel taraf vardır. Bu diğer taraf, analiz yapmadan şehvetlidir; insan ve hayvan arasında bir bağlantı hisseder; kutsal ve spritüel gücün potansiyel kaynağıdır. Euripides'in oyunlarında tanrılar, insanların çeşitli niteliklerini temsil eder ve seyircinin insan durumu hakkında düşüncelerle uğraşmasını sağlar. Oyunda, insanların Dionysos deneyimine olan arzusunu inkâr etmesinin veya görmezden gelmesinin tehlikeli olduğu anlatılır. Bu deneyime açık olanlar bunda manevi güç bulurken, kendilerinde veya başkalarında bu arzuyu bastıranlar ise bunu yıkıcı bir güç haline dönüştürebilirler.

Trajedi, Thebai Kralı Pentheus ve annesi Agave'nin, (Pentheus'un kuzeni) tanrı Dionysos tarafından cezalandırılmasını konu alan bir Yunan mitine dayalıdır. Tanrı Dionysos oyunun başında görünür ve Zeus'un oğlu olmadığına dair, teyzelerinin de tekrarladığı iftiranın intikamını almak için Thebai'ya geldiğini ilan eder. Bu iftiraya karşılık, şehre Dionysos ayinlerini tanıtmak ve Kral Pentheus ile Thebai halkına gerçekten bir tanrı olarak doğduğunu göstermek niyetindedir. Ancak oyun ilerledikçe Dionysos, öfkeli olmalarına sebebiyet veren yeni nedenlerle karşılaşır ve seyirci, Dionysos'un kaprisli haliyle intikamının orantısız boyuta büyümesini seyreder. Oyun, Kral Pentheus'un korkunç ve dehşet verici ölümü, iktidar partisinin yok edilmesi ile Thebai şehrinin yıkılması ve nüfusunun tamamının sürgüne gönderilmesiyle sona erir. Dionysos, diğer bazı şehirlerin yağmalanmasına da neden olacaktır.

Dinsel önemi

Bakkhalar, Antik Yunan tiyatrosunun dinsel işlevini en açık biçimde yansıtan eserlerden biridir. Oyun, Dionysos'un tanrılığının kabul edilişini sahneye taşırken tiyatroyu aynı zamanda bir ibadet ve ritüel alanı olarak sunar. Oyuncunun Dionysos'u canlandırması ve seyircinin onunla özdeşleşmesi, tanrının toplum tarafından yeniden kabul edilmesini simgeleyen ritüel bir deneyim olarak yorumlanmıştır.

Karşılaştırmalı analiz

Araştırmacılar, Dionysos'un Pentheus tarafından sorgulanması ile İncil'de İsa'nın Pontius Pilatus tarafından sorgulanması arasında dikkat çekici benzerlikler bulunduğunu öne sürmüştür. Hatta bazı akademisyenler, Yeni Ahit'teki kimi bölümlerin Bakkhalardan esinlendiğini veya doğrudan ona göndermeler içerdiğini savunmaktadır.

Dramatik Yapı

Oyunun merkezindeki Dionysos yalnızca başkahraman değildir; olayları yönlendiren, karakterleri yöneten ve adeta oyunun sahne yönetmenliği görevini üstlenen kişidir. Euripides, Dionysos aracılığıyla tanrı, insan, toplum ve trajedinin doğasını birlikte sorgular. Açılış bölümünde Dionysos'un konuşmasının, oyunun temel çatışması olan yeni bir dinin Yunan dünyasına girişi temasını ortaya koyduğu öne sürülmüştür.

Ayrıca bakınız

Kaynakça

  1. ↑ Rehm, Rush. 1992. Greek Tragic Theatre. Theatre Production Studies ser. London and New York: Routledge. Sayfa 23. (İngilizce)
  2. ↑ Euripides. Vellacott, Phillip, çevirmen. The Bacchae and Other Plays. Penguin Books Ltd. 1979. (İngilizce)
  3. ↑ Euripides. Dodds, E. R. çevirmen. Bacchae; Plays of Euripides. Clarendon Press, 1960. Sayfa 14. (İngilizce)
  4. ↑ Murray Gilbert. Euripides and His Age. Oxford University Press. 1965. (İngilizce)
  5. ↑ Corrigan, Robert W. editor. Classical Tragedy, Greek and Roman; Eight Plays in Authoritative Modern Translations. Euripides. Bagg, Robert, çevirmen. The Bakkhai. Applause Theatre Book Publishers. 1990. (İngilizce)
  6. ↑ Euripides. Vellacott, Philip, çevirmen. The Bacchae and Other Plays. Penguin Books. 1954. (İngilizce)
  7. ↑ "Religion." Oxford University Press, 2011. Web. 25 October 2011.
  8. ↑ Lada-Richards, Ismene. Initiating Dionysus: Ritual and Theatre in Aristophanes' Frogs. Oxford: Oxford University Press, 1999. 159–164. Print.
  9. ↑ Powell, Barry B. A Short Introduction to Classical Myth. Prentice Hall. 2001. 0-13-025839-3
  10. ↑ MacDonald, Dennis R. (2017). The Dionysian Gospel: The Fourth Gospel and Euripides. Fortress Press. s. 89–95. ISBN 978-1-5064-2345-6.
  11. ↑ Stibbe, Mark W. G. (1992). John as Storyteller: Narrative Criticism and the Fourth Gospel. Cambridge University Press. s. 143.
  12. ↑ Brant, Jo-Ann (2004). Dialogue and Drama: Elements of Greek Tragedy in the Fourth Gospel. Hendrickson Publishers. s. 132–34.
  13. ↑ MacDonald, Dennis R. (2017). The Dionysian Gospel: The Fourth Gospel and Euripides. Fortress Press. passim. ISBN 978-1-5064-2345-6.
  14. ↑ MacDonald, Dennis R. (2013). "Classical Greek Poetry and the Acts of the Apostles: Imitations of Euripides' Bacchae". Porter, Stanley E.; Pitts, Andrew (Ed.). Christian Origins and Greco-Roman Culture: Social and Literary Contexts for the New Testament. De Gruyter Brill.
  15. ↑ Nestle, Wilhelm (1900). "Anklänge an Euripides in der Apostelgeschichte (Echoes of Euripides in the Acts of the Apostles)". Philologus. 59 (1): 46–57.
  16. ↑ Smend, Friedrich (1925). "Untersuchungen zu den Acta-Darstellungen von der Bekehrung des Paulus (Investigations into the Acts-Depictions of Paul's conversion)". Angelos. 1: 34–45.
  17. ↑ Teevan (2001, 4)
  18. ↑ Scully (1987, 321)
  19. ↑ Johnston (2001)