Cehalet, bilgi ve tecrübe eksikliğidir. "Cahil" kelimesi, habersiz, hatta bilişsel uyumsuzluk ve diğer bilişsel ilişkilerdeki bir kişiyi tanımlayan ve önemli bilgi veya olgulardan habersiz olan bireyleri tanımlayabilen bir sıfattır. Cehalet üç farklı tipte ortaya çıkabilir: olgusal cehalet (bazı olguların bilgisinin olmaması), nesne cehaleti (bazı nesnelere aşina olmama) ve teknik cehalet (bir şeyin nasıl yapılacağına dair bilgi eksikliği).
Cehalet, bireyler ve toplumlar üzerinde olumsuz etkilere sahip olabileceği gibi, içlerinde daha fazlasını bilme arzusu yaratarak da onlara fayda sağlayabilir. Örneğin bilimdeki cehalet, yeni sorular sorarak bilgi arama ve keşifler yapma fırsatını açar.
Araştırmalar, zenginleştirici ve zorlayıcı işler yapan yeterli eğitime sahip yetişkinlerin daha mutlu ve çevrelerini daha fazla kontrol altında tuttuklarını gösteriyor.
1984 yılında yazar Thomas Pynchon şu gözlemde bulundu: "Çoğu zaman cehaletimizin kapsamının ve yapısının farkında değiliz. Cehalet, sadece bir kişinin zihinsel haritasındaki boş bir alan değildir. Konturları ve tutarlılığı var ve tüm bildiğim kadarıyla çalışma kurallarını da. Bu yüzden bildiklerimizi yazmanın bir sonucu olarak, belki de cehaletimize aşina olmayı ve iyi bir hikayeyi mahvetme olasılıklarını eklemeliyiz."